504 



Hoe en waardoor zich deze luizen ontwikkelen , is mij 

 onbekend. 



Zwarte mieren 



Ik geloof niet, dat de kakao-planters zich zouden te be- 

 klagen hebben , indien ze alleenlijk te strijden hadden te- 

 gen dit talrijk maar minder schadelijk gedierte, hetwelk, 

 hoezeer zich in ontelbare massa op den kakao-boom ver- 

 toonende, dezen toch, meen ik, regtstreeks niet méér be- 

 nadeelt dan eiken anderen vruchtboom, welke het voorwerp 

 van zijne dagelijksche bezoeken is. 



Doch indirekt doen de zwarte mieren zeker kwaad. Ze 

 azen op het sap ten gevolge der verwonding door de wor- 

 men, uit stam en takken vloeijende; hare talrijke nim- 

 mer rustende benden verbrijzelen, doorboren, vernielen 

 de schors door dit sap bevochtigd, zoodat gedeelten van 

 stammen en takken, van derzelver omkleeding ontdaan, 

 zich als afgeknaagde beenderen voordoen. 



Gelukt het hen, in hunne ijverige nasporingen of door 

 onvermoeiden arbeid, in de vrucht, hetzij jong of oud, 

 eene opening te vinden of te maken , de inhoud dier vrucht 

 wordt dan gewis haar prooi. 



Onafzienbai^e en telkens vernieuwde legers van die klei- 

 ne zwarte vernielers vallen er op aan, en laten aan den 

 planter slechts het uitgedroogde omhulsel over. 



De zwarte mieren schijnen ook tot den kakao-boom aan- 

 petrokken te worden door de onder § 5 vermelde luizen , 

 waarop ze jagt maken, misschien om den wille van het 

 witte kleed Avaarmede die diertjes bedekt zijn en waarvan 

 deze zich mede vrijwillig ontdoen, blijkens overblijfselen 

 welke aan takken en vruchten te bespeuren zijn. Welligt 

 zijn die luizen zelve het doel van den aanval en getuigt de 

 achtergelatene witte kleverige stof van de slagting, door 

 de zwarte mieren onder hen aangerigt of van hunne haas- 

 tige vlugt. 



Hoe dit zij, het is een feit, dat, waar die witte luizen 

 worden opgemerkt, de zwarte mieren in menigte nabij zijn. 



