545 



Twee uren later werd het binclscl weggenomen, en met 

 deze behandeling is het herhaaldelijk gelukt, den voortgang 

 der vergiftiging te stuiten, zoodat de werklieden na twee 

 dagen hunnen arbeid konden hervatten. 



De navolgende gevallen zijn door den heer Wolterbeek 

 waargenomen en opgeteekend. 



Eerste geval. In de maand Mei jl. werd een inlander, 

 Asim genaamd, door eene oelar-tanah gebeten; eerst 24 

 uren later kwam zulks ter kennis van den heer Wolterbeek, 

 toen de lijder reeds gestorven en men gereed was hem te 

 begraven. V^er trouwende op hunne gebeden, had men geene 

 andere hulp ingeroepen. 



Het lijk was zwart en de wond plaats met blaren be- 

 dekt, terwijl het bloed van onder de nagels der teenen en 

 vingers te voorschijn kwam. 



Tweede geval. Den lo° Mei werd de heer Wolterbeek 

 des namiddags ten één uur door een groot rumoer uit zijnen 

 middagslaap gewekt. De vrouw van een' dermandoors, naar 

 gissing öO jaren oud, werd, terwijl zij bezig was met wie- 

 den in een tuintje, door eene oelar-tanah gebeten. De drie 

 wondjes, die zeer pijnlijk waren, waren aan den regter 

 duim, een weinig beneden den knokkel toegebragt. Vol- 

 gens haar verhaal waren er ongeveer 5 minuten sedert de 

 verwonding verloopen. 



Onmiddellijk werd een bindsel om den arm aan den 

 elleboog (!) aangelegd, waarop de wondjes begonnen te 

 bloeden , die daarna met ammonia liquida werden inge- 

 wreven ; terwijl ook inwendig ammonia met water werd 

 toegediend. Hierbij voegden evenwel de inlanders boven- 

 dien hunne gebeden en gewijd water. Des avonds was 

 de arm beneden den band sterk gezwollen en met blaren 

 bedekt, die met een bloederig vocht gevuld waren. 



De heer Wolterbeek beval nu aan om den band niet los 

 te maken en warme pappen aan te wenden. Hiertoe waren 

 de bloedverwanten echter niet te bewegen, de voorkeur 

 gevende aan hunne eigene bijgeloovige middelen. Ten tien 



