411 



heer W. F. Versteeg, hetwelk bij voormeld schrijven van 

 uwe direktie was overgelegd." 



De Ic Gouvernements Sekretaris 

 L. J. W. De Waal. 



Wordt verstaan in de notulen te voegen de genoemde 

 nota, welke luidt als volgt. 



Noia over marmer en graniet, zoomede aangaande de levinding van 



het Patjitan-marmer en eene ontginning van steengroeven in 



Nederlandsch Indié' voor Gouvernements rekening. 



» Vroeger bestond het denkbeeld , dat het marmer eene 

 niet in water afgezette kalkformatie was en tot de zooge- 

 naamde primaire rotsen behoorde. In den laatsten tijd is 

 evenwel bewezen, dat het marmer, even als alle andere 

 kalksteenen, door middel van water is ontstaan en de ei- 

 genschappen, die het als marmer doen erkennen, te dan- 

 ken heeft aan den invloed der warmte , afgegeven door de 

 pyrogene gesteenten, in de nabijheid waarvan het wordt 

 gevonden. 



» In Nederlandsch Indië, waar kalksteen en pyrogene ge- 

 steenten in elkanders nabijheid overvloedig worden aan- 

 getroffen , was het derhalve te verwachten , dat marmer zou 

 worden gevonden. Zoo vond de mijningenieur De Groot 

 in 1852 marmer in de Noorderdistrikten van Makassar, 

 nabij Kantissan aan de bevaarbare rivier Benangka Sang- 

 kra, en in 1854 volkomen hetzelfde graauw geelachtig ge- 

 kleurde marmer als nabij Kantissan , op het eiland Towali- 

 ketjil, in de residentie Ternate. In 1858 werden door 

 dien mijningenieur prachtige marmersoorten gevonden op 

 vele plaatsen in de Padangsche bovenlanden. Het marmer 

 van Towali-ketjil, alhoewel aan zee ontginbaar, ligt te ver 

 weg voor het transport naar Java en elders, waar het in 

 Nederlandsch Indië noodig mogt zijn. Het marmer van de 

 Padangsche bovenlanden is wegens het moeijelijke transport 



