28 FAGACEAE. 



de geroosterde en daarna geschilde vruchten op een steen te stampen. 

 In hei Museum: Hout, vruchten. 



62/1891. Castanea Tunggurrut, Bl. (Castanopsis T., A. DC). 



Volksnamen. Soend: Kalimborot, Kalimorot, Tangogo, 

 Toenggeureuh, Toengoeroet. 

 Woudreus, tot 40 M. hoog en 1 M. dik, van het westelijk deel van 

 den archipel, op Java alleen voorkomend in het westen tusschen 300 

 en 1600 M., doch daar bijzonder veelvuldig, hoewel nooit gezellig 

 groeiend. De niet zelden zuilvormige, rolronde stam met hoog aan- 

 gezette kroon levert hout voor den huisbouw, dat echter minder hoog 

 wordt geschat dan dat van C. argentea en C. javanica. De zaden 

 zouden soms als kastanjes worden gegeten (K. & V. — X, bl. 7). 

 Hasskarl's Nut No. 897 zegt, dat zij wat bitter zijn en in Indische 

 Vergiftrapporten (No. 46) wordt beweerd dat Toenggeureuh-zaden, 

 anders dan in zeer geringe hoeveelheid genuttigd, buikloop en bra- 

 king veroorzaken, soms met doodelijken afloop. 

 In het Museum: Hout, vruchten. 



62/i89i. Castanopsis Wallichii, King. 



Volksnamen.? 

 Vrij groote boom, die een hoogte bereikt van 60 voet en een 



dikte van \ l / 2 voet (Ridley, Mal. Timmerhoutsoorten, bl. 104). 



In het Straits Bulletin 1902 bl. 536 schreef dezelfde, dat hij op het 



Mal. Schiereiland zeer algemeen voorkomt in het laagland. 

 out. Omtrent de eigenschappen van het hout worden geen positieve 



gegevens verstrekt. R. zegt, dat het tamelijk zwaar en reekleurig 



is, doch dat de boomen vaak kernrot zijn. 

 mchten. De vruchten zijn de beste kastanjes van het schiereiland; zij 



zijn klein, hebben een tamelijk harde schil en komen in smaak 



overeen met tamme. De maleiers gebruiken ze gekookt voor de 



versiering van gebak (Ridley). 



62/1891. Castanea spec. div. 



Van de kastanjesoorten, die nog niet zijn kunnen worden ge- 

 bracht tot de soort, worden de volgende vermeld. 



Als Bangan babi in Palembang op + 250 M. zeehoogte inge- 

 zameld materiaal, was afkomstig van een boom, 22 a 25 M. hoog 

 en 0.50 a 0.60 M. dik, met rechten, hoekigen stam en vrij laag 

 aangezette kroon. Het hout wordt gezegd vrij hard te zijn en 

 moeilijk te bewerken, zoodat rechte stammen alleen worden ge- 

 bruikt voor onbewerkte stijlen. De rijpe zaden worden geroosterd 

 bijwijze van versnapering genuttigd. 



Pasang pëlamai bësar is een tot 32 M. hooge, 0.60 M. dikke boom, 

 in Palembang gevonden op + 800 M. zeehoogte. Het hout wordt 

 gebezigd voor hetzelfde doel als van de voorgaande, doch wordt 

 gezegd sterk te scheuren; de eigenschappen waren evenwel in 

 loco slecht bekend. De /..'uien worden gekookt of geroosterd 

 gegeten en in den vruchttijd dikwijls aangetroffen op de pasars. 



Van een als Pëlamai aangeduiden, mogelijk met den voorgaan- 

 den identieken boom, wordt insgelijks van de kwaliteit van het 

 hout niet hoog opgegeven en worden de vruchten eetbaar genoemd. 



