34 FAGACEAE — ULMACEAE. 



62 1893. Quercus sundaica, Bl. (Q. hystrix, Korth., Q. mappa- 



cea, Korth.). 



Volksnamen. Jav : Pasang — Mad: Kasang (gewoonlijk 



zonder bijvoeging van een tweeden naam). 



in. tot 25 M. hoog en 0.50 M. dik, op Java voorkomend 

 tusschen 100 en 1500 M. Het hout wordt op sommige plaatsen 

 voor huisbouw gebezigd (K. & V. — X, bl. 31). Ridley (Mal. Tim- 

 merlioutsoorten, bl. 103) vermeldt als inl. naam Mémpêning mérah 

 en Mandong en zegt van het hout, dat het bleek geelachtig bruin 

 is, op het water drijft en als bouwhout wordt gebezigd, hoewel 

 het inferieur is en geen weerstand biedt aan insecten. 

 In het Museum: Hout. 



62 1893. Quercus Teysmannii, Bl. 



Volksnamen. Soend : Pasang, Tangogo. 

 Boom, tot 30 M. hoog en 1 M. dik, verbreid over geheel Java 

 tusschen 200 en 1600 M.. niet gezellig groeiend, doch op sommige 

 plaatsen niet zeldzaam. Het hout dient voor huisbouw (K. & 

 V. - X, bl. 52). 



62 1893 Quercus turbinata, Bl. 



Volksnamen. Soend:. Boetaroewa, Pasang djambè, P.hiris, 



P. tangogo, P. tjèlèng. 

 Woudreus, tot 50 M. hoog en 1.25 M. dik, vooral voorkomend 

 in West-Java tusschen 400 en 1300 M., naar het oosten toe zeld- 

 zamer wordend. De stam is zuilvormig, met wortellijsten en diepe 

 gleuven; hij levert hout voor bruggen en huisbouw in kolossale 

 afmetingen (K. & V. — X, bl. 22)." 



ULMACEAE. 



63-1898. Celtis cinnaniomea, Lindl. (C. reticulosa, Miq). 



Volksnamen. Soend: Ki tamijang —Jav : Kotes (West-Teng- 

 ger, jeugd vorm), Tanëm, Tjengkeg, Tjitig, Tritin (West- 

 Te nggerj — Mad : Wisloewisjun. 



Boom, 20 a 35 M. hoog en 40 a 150 cM. dik, verbreid over 

 Zuid-Oost Azië, op Java voorkomend tusschen 1000 en 1700 M. en 

 daar niet zeldzaam (K. & V. — XII, bl. 644). 



Het hout van dezen boom zou geweldig stinken naar drek, in 

 het bijzonder als de stam langen tijd te voren gekloofd of in- 

 gesneden was, zoodat het den naam van kajoe- tahi ten volle zou 

 verdienen. Die stank schijnt zich niet onder alle omstandigheden 

 te ontwikkelen en mogelijk is hij bij versch gekapt of rottend hout 

 zoo afschuwelijk als men voorgeeft, doch zeker heeft Vorderman 

 (Kritische beschouwingen, bl. 49) schromelijk overdreven bij liet 

 ontkennen van het voorkomen van kajoe tahi op de pasars. Ik 

 geloof — zegt hij — dal in dal geval de pasar zou leegloopen, want 

 hoe weinig de inlander ook geeft om verschillende soorten van 

 stank, voor dien van kajoe tahi heeft hij respect enz. Men vindt 

 wel degelijk hel droge hout in den inlandschen medicijnhandel 

 en het heefl weinig ol geen ruik. Eerst als men hel aansnijdt, 

 wordt men een zwakke vieze lucht gewaar. 



Hel wordt volgens Boorsma (Bulletin du Dep. de l'Agr., Vil 



