PIPER. 17 



53/1862. bibit geplant werd laat men een dijkje in de ringgoot staan om 

 beschadiging van het bestaande wortelstelsel te voorkomen. De 

 plant wordt dan voorzichtig losgemaakt van den tijdelijken stenn- 

 paal, de grond om de bovenste knoopen losgewoeld om een knik 

 in den stengel te voorkomen, en het geheele van bladeren en 

 takken ontdane deel op een diepte van 30 a 40 cM. in de ringgoot 

 begraven. Daarbij wordt zorg gedragen, dat de toppen weer aan 

 den steunpaal uitkomen en wel aan verschillende zijden. 



De aanvankelijk ijl en spichtig opgegroeide plant krijgt dadelijk 

 na deze bewerking een frisch en krachtig aanzien, groeit sterk 

 en moet aanhoudend worden opgebonden en gesnoeid. Een 

 oordeelkundige snoei is volgens Bosscha van zeer grooten invloed 

 op de vorming van vruchthout. De chinees op Banka snoeit de 

 geheele plant 8 maanden na het omleggen terug tot op 30 cM. 

 van den grond, waarbij het uitmuntende plantmateriaal wordt 

 verkregen. Na dit terugsnijden geeft de plant dan een groot 

 aantal zich aan den paal hechtende stengels, waarvan men er ge- 

 woonlijk een twaalftal aanhoudt, die nimmer zwaar en dik worden, 

 maar vele jaren lang overvloedig vruchthout geven. Op Banka 

 is 8 maanden na het terugsnijden, dus 24 maanden na het planten, 

 de steunpaal tot boven toe volgegroeid en dan veroorlooft men 

 de plant voor het eerst vruchten te dragen; vóór dien tijd wor- 

 den alle zich vertoonende bloemen zorgvuldig verwijderd. 

 Het tijdstip, waarop bij intensieve cultuur de volle wasdom 

 wordt bereikt, verschilt echter: in den regel valt het een jaar 

 later. Voor het onderhoud van de aanplantingen en de bemes- 

 ting moet worden verwezen naar Rutgers' Mededeeling. 



Thans dienen nog in het kort de verschilpunten te worden 

 aangegeven met de extensieve methode. Deze wordt gekenschetst 

 door het gebruik voor steun van levende bocmen, waarvoor overal 

 dadap (Erythrina) wordt gebruikt, die een, soms twee jaar voor 

 het uitzetten van de peperstekken wordt geplant. Grondbewer- 

 king blijft bij de bevolkingscultuur achterwege; men bezigt min- 

 derwaardig, te kort, plantmateriaal en plant dat slordig zonder 

 behoorlijke plantgaten te maken. Omleggen geschiedde zeker 

 oorspronkelijk nergens en terugsnijden zooals bij de chinéesche 

 methode heeft nooit plaats, terwijl bemesten evenmin met roof- 

 bouw is te vereenigen. De resultaten van beide methoden loopen 

 dan ook ver uiteen. In de Lampongs wordt op rijke boschgronden 

 een gemiddelde productie van 1 kati zwarte peper per plant 

 bevredigend geacht; van de arme gronden van Banka verkrijgt 

 de chinéesche planter, dank zij overvloedige bemesting, 3 kati witte 

 peper per plant. Bij de inlandsche methode gaat de levensduur 

 der tuinen 15 jaar zelden te boven — is integendeel vaak veel 

 korter— terwijl de chinéesche aanplantingen tot 30 jaar in pro- 

 ductie blijven. Voor bijzonderheden betreffende de inlandsche 

 cultuur zie men Mededeeling V van het Encyclopaedisch Bureau. 



( Als het geoorloofd is te generaliseeren wat van de pepercul- 

 tuur van hier en van daar bekend is, dan kan omtrent oogst 

 en bereiding het volgende worden gezegd. Of de vruchten wor- 

 den bereid tot witte of tot zwarte peper, is afhankelijk van de 

 gemakzucht en de prijsverhouding eenerzijds, de kwaliteit van 



