4 l'II'KRACEAE. 



f r i g i d u m I o n g i f o 1 i u m, die voor minder krachtig wordt 

 gehouden. 



Piper baccatum, Bl. (Muldera baccatum, Miq.). 

 Volksnamen. Soend : Rinoe, R. manoek — Jav : Bodè/i. 

 Hoog klimmende struik, volgens Koorders' Exkursionsflora 

 verstrooid groeiend in de vlakte en de lagere bergstreken. 



Ridley (Mal. Geneesmiddelen, bl. 43) vermeldt een mededeeling 



van Holmes, dat op het Mal. Schiereiland een afkooksel van den 



wortel, wortel van gadoeng oetan wordt aangewend bij venerische ziekte 



en Hasskarl's Nut (No. 57) zegt, dat tegen hoest de sappen ge- 



Biaderen. dronken en de fijngewreven bladeren op den hals worden geap- 



pliceerd. 

 vruchten Blume (Monographie der Pepersoorten in Verhandelingen van 

 hel Bat. Gen. v. K. & W. dl 11 bl. 172) meent, dat deze struik- 

 bijzondere aandacht verdient wegens zijn vruchten, die hij spe- 

 cerijachtig noemt in den hoogsten graad en daarbij grooter van 

 stuk dan die van Piper nigrum. Mij werden die vruchten van 

 den Salak gebracht als geneesmiddel, dat gemengd wordt onder 

 djamoe's. 



53,1862. Piper bantamense, Bl. 



Volksnamen. Mal : Lada oetan, Tjabé oetan bêbaoe (Amb.) — 

 Jav: Blèng, Bodèh, Ojod tepel. 



Het Sirium arborescens tertium beschrijft Rumphius (V 

 bl. 46) als een groote klimplant, meestal een arm of een been dik als 

 hij tegen groote, op het strand staande boomen oploopt, doch niet 

 dikker dan een duim, als hij zich in het kreupelbosch door de ruigte 

 sap. slingert. De dikke stengels komen den zeevarenden soms te pas, 

 als zij op onbewoonde eilanden aanbelanden en dorst lijden, want 

 dezelven doorgekapt, geven veel water uit, dat men in geval van 

 nood kan drinken. 



De schors is in groot gebruik bij de maleiers, Javanen en ba- 

 liërs, maar onzen ambonneezen is haar nut niet bekend. De 

 smaak van de versche schors herinnert aan sirih, doch droge 

 bast bezit een muskusgeur, die in kracht toeneemt, naarmate de 

 bast droger wordt. Om aan kleeren een geur te geven, die den 

 inlanders aangenaam, doch voor onze natie wat zwaar is, wascht 

 men ze in water, waarin de gekneusde droge bast is afgetrokken. 

 Ook nemen alle kleeren den geur van doepa beter aan, als zij 

 vooraf in dat aftreksel gedompeld en daarna gedroogd zijn. 

 Men moet echter de broze schors niet op de huid laten 

 komen, noch alleen in den mond nemen, dewijl zij jeuk ver- 

 zaakt. 



Als iemand steken en pijnen in de leden gevoelt, als een kramp, 

 door koude veroorzaakt, dan wrijft men de schors met wat gember, 

 nagelen en muskaatnoten op een steen tot een papje, 't welk 

 men op de leden smeert. Dat veroorzaakt een kleine tinteling, 

 doch de pijn wordt uitgetrokken. Op Banggaai wordt de stengel 

 gebruikt tegen geelzucht zooals de Soclamoe (Piper fragile, 

 Benth.) op Ternate. Men maakt er ook een papje van voor 

 koortsige en onrustige kinderen en voor oude lieden, die een kwaden 



