CASUARINA — PIPER. 3 



PIPERACEAE. 



53/1861. Heckeria subpeltata, Kunth. (Pi per subpeltatum, 



Willd., Potomorphe subpeltata, Miq.). 

 Volksnamen. Mal. Mol: Lomba — Soend : Gëdèbong — 

 Jav: Boembo, Bombo, Dhombo, Tombo. 



De Lomba van Rumphius wordt in het Kruidboek (VI, bl. 

 133) beschreven als een kleine, niet klimmende heester meteen 

 of twee half kruidachtige stengels van 5 a 6 voet hoogte, wassen- 

 de in lichte kreupelbosschen, verlaten tuinen en aan de kanten 

 van rivieren. 



üestooten en opgelegd is het een goed wondkruid en gekookt Bladeren. 

 in water en azijn met gember en zout, verkrijgt men een drank 

 tegen zuchtige zwelling van den buik. Tegen datzelfde euvel 

 bindt men ook de heele bladeren op den buik (Rumph.). Op Java 

 worden de bladeren, gewreven met adas-poelasari en een weinig 

 water, insgelijks uitwendig aangewend tegen opgezetheid van het 

 lichaam. Met adas gewreven en uitwendig gebruikt, of een af- 

 kooksel van de bladeren gedronken, geneest men volgens Rumph. 

 inwendige kneuzingen, opgedaan door stooten of vallen. De bla- 

 deren worden ook, zoowel rauw als met warm water overgoten, 

 genuttigd. 



De rijpe vruchtaren worden rauw bijwijze van snoeperij door vruchten, 

 de kinderen gegeten; men kauwt 'ze ook — 't zij alleen of met 

 pinang — tegen hoest (Rumph.). 



53/1862. Piper aduncum, L. 



Volksnamen. Soend : Sëseureuhan. 



De eenige boomachtige Piperacea van Java, tot 8 M. hoog 

 wordend en van amerikaanschen oorsprong: hij is door 's Lands 

 Plantentuin geïmporteerd en in West-Java verwilderd. 



De stammetjes worden wel eens als wandelstokken gebruikt, stam. 

 doch groote verdiensten daarvoor bezitten zij niet. De bladeren 

 bevatten 0.1 % aetherische olie waarvan de constanten door De Aetn. oiie. 

 Jong zijn vermeld in het Jaarboek 1911 Dept. v. L. N. & H. 

 bl. 47. 



In het Museum: Stammetje, aeth. olie. 



53/1862 Piper attenuatum, Miq. 



Volksnamen (volgens Rumph.). Mal. Mol: Sirih dingin, 

 Sirih oetan dingin — Jav : Bodèh — Mak : Kalambaoe. 

 Sirium frigidum rotundifolium, volgens C. de 

 Candolle Piper attenuatum, Miq., wordt door Rumph. (V, bl. 345) 

 beschreven als een roode soort van sirih, met haar lange stengels 

 door de ruigte kruipende in het kreupelhout aan de rivierkanten, 

 in de valleien en het sagobosch. De bladeren smaken als slappe Bladeren, 

 sirih, met een scherpen nasmaak, die lang op de tong blijft. Ge- 

 wreven en op den buik gesmeerd, trekken zij den brand uit bij koorts 

 en in galkoliek; in het laatste geval neemt men tevens het uit 

 de bladeren geperste sap in. Dit vocht geneest ook dysuria 

 (gebrekkige waterloozing) en gonorrhee. 



Als een tweede soort van koude sirih beschrijft hij Sirium 



