TWEEZAADLOBBIQEN. 



CASUAR1NACEAE. 



51/1855. 



Casuarina equisetifolia, Forst. (C. m u r i c a t a, Roxb.). 

 Volksnamen. In vele talen: Tjëmara — Mal: Roe — Bal: 

 Kajoe mërak — Mak: Kajoe anging. 



Hooge boom, verbreid over de kuststreken van de tropen der verbreiding. 

 geheele wereld (K. & V. — X, bl. 272). Rumphius beschrijft hem (III, 

 bl. 86) onder den naam van Casuarina litorea: hij heeft de 

 gedaante, zegt R.,.van een denneboom, doch is niet zoo recht en 

 gewoonlijk niet meer dan een man dik, maar men vindt er ook van 

 twee vadem omvang. Hij groeit alleen op vlakke, zandige stran- 

 den, ja zelfs op zoo magere plaatsen, dat er geen grassprietje te 

 bekennen valt, en dan vaak gezellig. 



Het hout is grauw met een weinig rood gemengd en met ver- Hout. 

 warde aderen, die volgens Rumph. een casuaris voorstellen. Het 

 is zeer zwaar, dicht en hard, in het bijzonder bij oude boomen, 

 voorts warrig en daardoor niet glad af te werken; splijten laat 

 het zich echter gemakkelijk. Als het niet zoo zwaar en moeilijk 

 te kappen was, zou het een zeer goed en duurzaam timmer- 

 hout zijn; nu wordt het alleen bij uitzondering gebruikt voor 

 stijlen en ribben. Ik heb omgevallen boomen gezien, van buiten 

 ongeveer een vinger dik vergaan, doch van binnen gaaf en steen- 

 hard. Het is een bijzonder goed brandhout, dat vlam vat zoo- 

 dra het maar een weinig gedroogd is en veel hitte geeft. Daar 

 het, als gezegd, bovendien gemakkelijk is te klooven, is het ge- 

 zocht bij de chineesche arakstokers, die het echter met ander 

 brandhout vermengen, omdat het alleen de ketels te veel aan- 

 tast. Het geeft ook voortreffelijke kolen, die dienstig zijn voor 

 het maken van buskruit (Rumph.). De afgevallen en afgekapte 

 takken en takjes worden, vooral in Madoera 's oosthoek, in groote 

 pakken gebonden en aldus vervoerd naar de pottenbakkerijen 

 als brandstof voor het vervaardigen van de lichte aarden potten, 

 bestemd voor de verzending van palmsuiker (Vorderman, Ma- 

 doereesche planten No. 388). 



De bijzondere geschiktheid van het hout voor brandstof 

 wordt algemeen erkend en daarvoor wordt het dan ook bijna 

 altijd gebruikt. Over de kwaliteit als werkhout wordt echter niet 

 onverdeeld gunstig geoordeeld. Burn Murdoch (I bl. 16) zegt, dat het 

 hard en sterk, doch niet duurzaam is en voornamelijk in gebruik 

 voor mijnstutten, behalve dan voor brandhout. Voor beide doel- 

 einden kan het op zesjarigen leefijd worden gekapt. Ridley 

 (Mal. Timmerhoutsoorten, bl. 104) daarentegen, noemt het weer 

 wèl duurzaam en zelden onderhevig aan aanvallen van witte 



