FICUS. 



67 



4/1961 



4/1961 



De wortels schijnen voor geneeskrachtig te worden gehouden: wortels, 

 zij werden mij tenminste als zoodanig te Batavia gebracht. 



K. & V. deelen mede, dat Vorderman deze soort op Madoera 

 vond onder den vasten naam Rasamala en voegen daarbij tus- 

 schen haakjes „als bijmengsel voor medicijnen". Vorderman geeft 

 echter in Madoereesche planten (No. 127) een eenigszins andere 

 lezing: ter hoofdplaats Sainpang, zegt hij, staat een Ficus van 

 het Urostigma-type, die daar wordt aangeduid met den naam 

 kadjoe rasamala; met het melksap daarvan werd, door toevoeging Melksap, 

 van aromatische bestanddeelen, reukwerk bereid voor inlandsche 

 hoofden. Over hetzelfde product sprekende, zegt hij in Teysmannia 

 1894, bl. 111, dat die getah rasamala in geen enkel opzicht gelijkt 

 op de vloeibare storax, maar een kneedbare, vettige, zwarte massa 

 vormt, met een reuk, die meer aan een kappersborstel herin- 

 nert. Voorts melden K. & V., dat Teysmann aanteekende, dat bij 

 Solok (Pad. Bovenl.) het melksap een soort van rubber, getah 

 kadjai, levert. Mogelijk berust dat op omwisseling met Ficus 

 elastica, mogelijk ook niet, want in Zuid-Sumatra wordt inderdaad 

 het melksap gebruikt voor het vervalschen van latex van Apocy- 

 naceae, die lianenrubber leveren. 



Hasskarl eindelijk (Het Nut No. 513) zegt van den Kijara boenoet, Bladeren, 

 dat de jonge spruiten rauw of gekookt bij de rijst worden ge- 

 geten, wat mij te Buitenzorg werd bevestigd. 



In het Museum: Wortels. 



Ficus glomerata, Roxb. var. (F. lucescens, BL). 

 Volksnamen. Soend : Lowa — Jav : Loh — Mad : Ara. 



Boom, soms niet ver boven 20 M. hoog en 1.50 M. dik, soms een 

 woudreus. Op Java groeit hij in den regel verstrooid, doch is daar, 

 vooral in Midden- en Oost-Java, beneden 900 M. zeer algemeen 

 aan de oevers van beken. 



Het hout wordt, als te weinig duurzaam en te grof, door de Hout. 

 inlanders slechts voor brandhout gebezigd (K. & V. — XI, bl. 269). 

 Hasskarl (Het Nut No. 689) zegt insgelijks, dat het is licht en grof, 

 rood van kleur, doch dat het dient voor het vervaardigen van 

 houten schotels en dergelijk gerei. 



Aan de schors wordt geneeskracht toegeschreven ; voorts worden 

 de bladeren volgens Scheffer gegeten bij vergiftiging door Këtjoe- Bladeren. 

 boeng, terwijl een afkooksel van bladeren en vruchten heilzaam 

 zou zijn bij buikloop. De vijgen, die aan den stam en de oude vruchten. 

 takken groeien — veelal is de stam tot vlak bij den grond met 

 vijgbundels getooid — zijn flauwzoet, maar niet onsmakelijk, beter 

 in ieder geval dan de meeste andere wilde vijgsoorten. Zij worden 

 door dé inlanders rauw gegeten (K. & V.) en ook op de pasars 

 wel eens verkocht. 



In het Museum: Bast, vruchten. 



Ficus hispida, L. 



Volksnamen. Mal : Lëioewing (Batav.) — Soend : Bisoro — 



Jav : Loewing. 

 Boom, tot 17 M. hoog bij 40 cM. stammiddellijn, op Java bijna 

 overal beneden 1000 M. voorkomend, niet gezellig groeiend, doch 

 veelal zeer talrijk (K. & V. — XI, bl. 208). In den bast, in geringere 



