72 



MORACl-AE. 



Bladeren, afkooksel van een stukje van de schors met de bladeren, inge- 

 nomen om het slijm op de horst los te maken. De jonge bladeren 

 eten de menschen zoowel rauw als gekookt en de oudere, doch 

 niet al te oude, zijn gezocht bij de „resteerende beesten". 



Op Bali zouden de rijpe, bruin maar nog niet zwart gewor- 

 den vijgen zoowel rauw als gekookt worden gegeten, na ver- 

 wijderen van de fijne zaden. De tot een zalf gewreven vruchten 

 zouden jeuk verdrijven, wat ook een eigenschap is van den fijn- 

 gewreven bast (R.). 



64i96i. Ficus semicordata, Mig. 



Volksnamen. Alf. Minah: Awëlas, Awclas im bawi, Masëm, 

 Opè, Woclas awoe. 



Boom, 15 a 20 M. hoog, in secundaire bosschen in de Minahassa 

 algemeen en daar door Koorders gevonden tusschen en 1400 M. 



De bladeren worden gebruikt voor het polijsten van hout en 

 de vruchten worden gegeten. Koorders zegt ervan, dat zij aan- 

 genaam rinsch zijn en dat dit de eenige hem bekende indische 

 Ficussoort is, die zeer smakelijke vijgen levert en daarom voor 

 cultuur zeer is aan te bevelen (Minahassa, bl. 608). De verant- 

 woordelijkheid voor deze aanbeveling draagt echter Dr. K., wiens 

 inzameletiketten in het herb. hort. bog. van de voortreffelijkheid 

 dier vijgen geen melding maken. 



Hoewel De Clereq voor Ficus semicordata tallooze inlandsche 

 namen opgeeft uit den geheelen archipel, is deze soort alleen 

 bekend van Celebes en Ambon. 



64i96i. Ficus toxicaria, L. (F. elegans, Hassk). 



Volksnamen. Soend: Hambèrang, H. bodas — Jav: Dëdék, 

 Kêbëg, K. poetih. 

 Boom, tot 15 M. hoog bij een stammiddellijn van 30 cM., in 

 West-Java op 1000 M. zeehoogte en ook lager zeer algemeen, 

 somtijds zelfs bijna gezellig groeiend. 



Bast. De taaie schors dient wel voor het samenbinden der rijst te 



velde (K. & V. —XI, bl. 247). Het melksap staat gedoodverfd als 



.Melksap. scherp, ten onrechte echter: K. & V. vermelden, dat het reuk- en 

 smaakloos is en ook Greshoff, die de ongiftigheid bewees (Plan- 

 tenstoffen II, bl. 178), legt er nadruk op, dat zijn materiaal zonder 

 smaak was. Waaraan deze boom den soortnaam „toxicaria" heeft 

 te wijten, is niet duidelijk, daar er geen giftige eigenschappen 

 van bekend zijn. Hasskarl (Het Nut No. 329) zegt, dat het melk- 

 sap bij bloedwateren wordt ingenomen. 



K. & V. berichten, dat de inlanders er door koken een nogal 

 fraai uitziend boom was van maken, dat o.a. voor het batiken 

 van sarongs zou dienen; het kan niet moeilijk zijn, zeggen zij, 

 om daarvan tegen lagen prijs groote hoeveelheden te verkrijgen. 

 Van twee der door hen opgegeven plaatsen ontving ik monsters 

 van deze stof, die door hun lichtgrijze kleur zich van de andere 

 /. g. Ficuswas-soorten onderscheiden; een derde monster echter 

 komt meer overeen met het „was" van de naverwante Ficus 

 fulva, Reinw. Omtrent de practische bruikbaarheid dezer wassen 

 ben ik sceptisch gestemd. Alen zie ook Ficus variegata, Bl. 



