74 MOR ACE. \ F 



Navraag doende m de door K. & V. genoemde streken, heb ik 

 een keei het versche melksap toegezonden gekregen en een andere 



maal een speciaal bereid monster, liet eerste leverde bij indam- 

 pen een kleverige, vuilchocoladebruine massa, overeenkomende 

 met het door de inlanders bereide monster van elders, dat uiterlijk 

 evenmin gelijkt op een fraai wit was, zelis in het geheel niet aan was 

 herinnert. Greshoff bracht het een en ander van hetgeen omtrent 

 de/e stof bekend is bijeen en onderzocht haar (Tijdschr. der Holl. 

 Maatsch. voor Nijverheid 1899, bl. 471); hij komt tot de conclusie, 

 dat de mogelijkheid om er een exportartikel van te maken klein 

 is, doch dat het een voor de bevolking niet geheel te versmaden 

 boschproduct mag heeten. Ook voor de inlandsche huishouding 

 acht ik echter deze stof practisch waardeloos. Ultee deelt in Teys- 

 mannia 1915, bl. 80 terloops mede, dat hij er 94°/ hars in vond, 

 zoodat er op den naam „was" wel wat valt af te dingen. De chemie 

 van deze stof behandelde dezelfde in het Pharmaceutisch Week- 

 blad (overgedrukt in de Indische Mercuur 1915, bl. 638). 



Mevr. Kloppenburg zegt, dat het versche melksap goed is om 

 wonden af te sluiten en te beschermen tegen vliegen. 



Bladeren. Volgens Rumphius worden de bladeren rauw bij bokasan gegeten 

 en gekookt onder katjang idjo. De vruchten, doch alleen de half rijpe, 



vruchten, zijn bij schaarschte aan rijst bij het gemeene volk veel in gebruik 

 om te eten. Men kan ze met wat zout rauw nuttigen met kenari's of 

 droge visch, doch beter zijn zij, als men ze opensnijdt, het zaad verwij- 

 dert en de rest met andere sajoer in water kookt. De baliërs droog- 

 den (in R.'s tijd) de opengesneden vruchten als provisie voor den 

 schralen rijsttijd, om die dan onder de rijst te koken. Voor een 

 enropeesche maag zijn zij echter bezwaarlijk te verduwen (Rumph.). 

 Mevr. Kloppenburg beveelt het drinken van een afkooksel van 

 de vruchten of het sap uit de gestampte vruchten, met wat zout 

 vermengd, aan tegen dysenterie. 

 In liet Museum: Bast, was. 



64/1961. Ficus Vojrelii. Miq. 



Deze op den Ficus elastica, Roxb. gelijkende boom levert de 

 LagOS-rubber en werd in 1886 te Buitenzorg ingevoerd. In den 

 Cultuurtuin aldaar tapte Van Romburgh (Les PI. a c. et a g.p., bl. 

 110) een paar hoornen en verkreeg een opbrengst aan rubber van 

 inferieure kwaliteit, nog aanmerkelijk kleiner dan bij Ficus elastica, 

 reden waarom hij het aanplanten van F. Vogelii ontraadde. In Colo- 

 nial Reports 1910 No. 687 wordt melding gemaakt van het onderzoek 

 van eenige monsters Lagosrubber van de Goudkust, waarvan de 

 waarde werd geschat op 20 °/ van die van Heveacaoutchouc. 

 In het Museum: Rubber. 



Ficus Wassa, Roxb. 



Is een ledige naam voor een groep van Ficussoorten, door Rum- 

 phius (III, bl. 150) samengevat onder den naam van Caprifi c us 

 iandi ; nbreedbladige, een smalbladige en een sterk 

 afwijkende gladde soort. Het zijn middelmatige boomen, die echter 

 in gebruik schijnen overeen te komen, daar Rumphius zich bij zijn 

 indeeling sterk heeft laten leiden door het nut en nadrukkelijk ver- 



