FICUS. 75 



meldt indien zijn „veranderingen" zich in gebruik onderscheiden van 

 de hoofdsoort. Als inl. namen geeft hij op o.m. Mal. Mol: Gohi 

 — Alf. Amb: Wasa. Hun gebruik is als volgt: 



De schors, met den wortel van Artocarpus incisa, L.f. in water 

 gekookt en dat decoct gedronken, geneest den rooden loop. Uit 

 den binnenbast kan men touwwerk, zooals vischlijnen, maken. De 

 jonge bladeren worden, zoolang zij nog week zijn, rauw met bokasan 

 en gekookt met andere sajoer, gegeten. In geval van nood eet men 

 ook de geschilde halfrijpe vruchten gekookt, doch van die van de 

 smalbladige soort vermeldt hij speciaal, dat zij, na verwijdering van 

 het zaad, met suiker gestoofd een aaugenamen kost vormen. 



64/1961. Ficus spec. A. 



Volksnamen. Mal. Mol : Waringin daocn bësar, W. tjempedak. 



Onder den naam van Var inga latifolia beschrijft Rumphius 

 (111, bl. 127) een zeer groote, woest uitgebreide, wildgroeiende 

 Ficussoort, in haar jeugd epiphytisch levende. 



Het is een der (verschillende) boomen, waarnaar Linnaeuszijn 

 Ficus indica heeft opgesteld en welke daarom door opvolgende 

 botanische auteurs met dien naam wordt aangeduid. King, de schrijver 

 van de monographie der Ficussoorten, behoudt dien naam slechts 

 met tegenzin en K. & V. (XI, bl. 106) gaan nog verder door te 

 zeggen, dat R.'s plant veel meer overeenkomt met Ficus altissima, 

 Bl. of F. involucrata, Bl. 



Het nut is, zooals van verreweg het meerendeel der Ficussoorten, 

 gering. Het hout blijft lang smeulen gelijk turf en als het winddroog 

 is, vlamt het ook wel op, doch men kan het niet op een vochtige 

 of bedompte plaats laten liggen, want dan verrot het snel en wil 

 niet meer branden. De zeer dunne luchtwortels, die als draden van de 

 takken hangen, zijn geschikt voor bindwerk. Uit den binnenbast 

 maakten de wilden op Halmaheira hun schaamgordels en men kan 

 daaruit ook een geelachtig papier vervaardigen als van Broussonetia 

 papyrifera, Vent., door dien binnenbast in water te weeken en 

 hem dan zachtjes uit te rekken. De schors van den wortel, ineen- 

 gedraaid tot een touw van een duim dik, levert een goede lont. 

 De jonge bladeren worden bij den gemeenen man gebruikt als 

 moeskruid, doch die er niet aan gewend zijn klagen, dat dit het 

 hoofd bezwaart. 



64/i96i. Ficus spec. B. 



Volksnamen. /Mal. Mol: Waringin malata. 

 Als Var in ga re pens beschrijft Rumphius (III, bl. 134) een 

 aan Ficus globosa, Bl. verwante klimmende Ficussoort, met stengels 

 ter dikte van een vinger, op Ambon wildgroeiend. De vruchten 

 zijn vijgen zoo groot als kersen, rijp bruinrood, lafzoet en eenigs- 

 zins rinsch; zij zijn eetbaar, doch veel zaaks is dit zeker niet, 

 daar R. mededeelt, dat zij meerendeels aan de vleermuizen wor- 

 den overgelaten. 



641961. Ficus spec. C. 



Volksnamen. Mal. Mol: Daocn oelang-oelang, Daoen sa- 

 har i boelan, Sajoer nocnoek. 

 Grossul ar ia d om est i ca is volgens Rumphius (III, bl. 136) 



