80 URTICACEAE. 



oogenblikken overal kleine wolkjes opvliegen, die kunnen doen 

 denken aan het barsten van miniatuur granaten. Het zijn de man- 

 lijke bloemen die openspringen en meteen haar stuifmeel naar 

 buiten werpen (Tropische Natuur 1914, bl. 67). Volgens Ridley 

 (Mal. Geneesmiddelen, bl. 21) wordt het kruid, met knoflook en 

 zout fijngewreven, bij kinderen op de maag gelegd om ingewands- 

 wormen te verdrijven. 



I9e4. Pilea trinervia, Wight. 



Volksnamen. Soend: Pohpohan. 

 Opgericht kruid, 2 M. hoog, algemeen in het gebergte. De zeer 

 malsche, aangenaam aromatisch riekende bladereu worden volgens 

 mondelinge mededeeling van Dr. Boorsma als lalab gegeten. Te 

 Buitenzorg wordt met het oog daarop deze plant geteeld. 



65/1988. llatostema, spec. 



Volksnamen. Mal. Mol: Roemahkodok — Terw.Goliekamafala. 

 Macuerus mas van Rumphius (VI, bl. 133) is een kruid, 3 

 a 4 voet hoog, soms meer, groeiend in koude valleien langs de 

 rivieren. Daar het krachtig verkoelend werkt, gebruikt men het 

 om het hoofd te wasschen, als men warm aanvoelt; het zou te- 

 vens den haargroei bevorderen. 



65 i9& ( j. Procrïs laevigata, Bl. 



Volksnamen. Soend: Oejah-oejahan. 

 Heester, 2 / 3 tot l 2 / 3 M. hoog. Bij van den Salak ontvangen ma- 

 teriaal werd mij door den inzamelaar medegedeeld, dat de stengels 

 en bladeren worden gebruikt voor het reinigen van het haar en 

 dat de vruchten worden gegeten. 



65 1990. Boehmeria nivea, Gaud. 



Volksnamen. Mal: Gohni, Këloei, Rami, Romin —Soend : 



Haramuj. 

 De beruchte Rami is een halfheester, die in tropisch en gema- 

 tigd Azië bijna overal wild en ook gekweekt voorkomt. De cul- 

 tuur ervan is niet van vandaag of gisteren. Rumphius (V, bl. 214) 

 maakt daarvan reeds melding en zegt, dat men de vezels ge- 

 bruikt voor vischlijnen en netten, die in zeewater tamelijk duur- 

 Voikscuituur. zaam zijn. Als volkscultuur bestaat zij in Ned.-lndië ook thans 

 nog. De controleur Hovenkamp van Lematang-llir (Res. Palem- 

 bang) verstrekte daaromtrent aan het Vezelcongres te Soerabaja in 

 191 1 de volgende mededeelingen. Van de droge rijstvelden of koffie- 

 tuiuen wordt een zonnig, vruchtbaar stukje van 9 tot 40 M 2 . met rami 

 beplant, meest voor eigen gebruik; als plantmateriaal bezigt men 

 stekken van het ondereind der stengels, of wortelswaarvandestengels 

 zijn afgesneden. Dat materiaal wordt uitgezet op pi. m. 30 cM. van 

 elkaar.' Na 4 of 5 dagen komt er groei in en na ca 55 dagen in de 

 benedenlanden tot 3 'maanden in de bovenstreken, is de stengel 

 geschikt om te worden gesneden. Hij is dan 1 a 2 M. hoog, wat 

 verband houdt met de kwaliteit van den grond, en wordt 6 cM. 

 boven het maaiveld afgesneden. Uit de wortels schieten dan 

 nieuwe stengels, die na een gelijk tijdsverloop worden gesneden. 

 De bereiding der vezel geschiedt natuurlijk met de hand; de 



