XIMEN1A-STR0MB0SIA. 93 



8. Ochanostachys amentacea, Mast. 



Volksnamen. Mal: Kemap (Lingga), Pëtaling. 



Zeer slanke boom, 30 tot 40 voet hoog en 1 voet dik, die een 

 goed timmerhout oplevert. Het spint is zeer dun, het kernhout hard, 

 zwaar, donkerbruin, doch aan de lucht lichter wordend, zeer duur- 

 zaam, bestand tegen witte mieren en niet moeilijk te bewerken. 

 Voor woningbouw is het uitstekend en men heeft het beproefd 

 voor dwarsliggers; in de zon echter zou het splijten. (Ridley, 

 Mal. Timmerhoutsoorten, bl. 38). Van den kemap van den Riouw- 

 archipel wordt in het ïijdschr. v. Ind. T. L. & V. kunde dl. II, 

 bl. 288 gezegd, dat het hout niet door witte mieren wordt aangetast 

 en gebruikt wordt voor stijlen, ribben, paalwerk enz. en van den Pë- 

 taling op bl. 302, dat hij goed timmerhout oplevert. De opzichter der 

 B.O.W. te Lahat schreef in Maart 1909, dat pëtaling een duurzame 

 houtsoort is, bestand tegen afwisseling van vocht en droogte; hij 

 acht het geschikt voor bruggedek en buitenbetimmeringen. Zijn 

 collega van Tebing Tinggi beoordeelde het als volgt : vast en fijn 

 'van vezel, onder water onvergankelijk, bruikbaar voor brugstijlen, 

 liggers, bruggedek en huizenbouw. Berkhout daarentegen zegt 

 (bl. 28): de pëtaling geniet als meubelhout op Banka een goede repu- 

 tatie; het roodbruinachtige hout laat zich echter moeilijk bewerken 

 en bovendien zijn bijna alle volwassen boomen tot op een aanzien- 

 lijke hoogte kernrot. Vooral in Soengeislan komt deze boom zeer 

 veelvuldig voor en het hout wordt daar voor bruggebouw gebe- 

 zigd, waarvoor het, althans onoverdekt, echter niet geschikt is, 

 omdat het, aan weer en wind blootgesteld, vrij spoedig bederft. 

 Van Hasselt (in Veth's Sumatra-expeditie) vermeldt uit Palem- 

 bang een pëtaling en €en pëtaling padi. Van de eerste heet het 

 (No. 259): een harde houtsoort, zeer fijn van vezel, zeer geschikt 

 voor het maken van meubelen; het hout wordt voor kleinere 

 balkjes bij den huisbouw gebruikt. Van pëtaling padi wordt gezegd 

 (No. 260): dit hout is hard en vrij fijn, geschikt voor timmerhout. 



Zoowel Berkhout als Van Hasselt en het Tijdschr. v. Ind. T. 

 L. & V. kunde vermelden van de vruchten, dat zij eetbaar zijn; 

 die van pëtaling padi worden zelfs smakelijk genoemd. 



Ook hier bestaat de mogelijkheid, dat twee variëteiten of mis- 

 schien soorten moeten worden onderscheiden. 



In het Museum: Hout. 



Strombosia javanica, Bl. 



Volksnamen. Soend: Ki katjang. 

 Boom, 15 tot 20 M. hoog en 30 a 40 cM. dik, voorkomend in West- 

 Java beneden 400 M. en daar op sommige plaatsen vrij algemeen. 

 De stam is meestal recht, met nogal veel knoesten ; het hout 

 wordt als duurzaam geroemd en voor huisbouw aangewend (K. 

 & V. — V, bl. 282). Hasskarl's Nut (No. 554) zegt, dat het bijzon- 

 der sterk, lang en recht is en, wat de duurzaamheid betreft, op één 

 lijn wordt gesteld met boengoer en rcunghas: aan de zon en weer en 

 wind blootgesteld, scheurt het niet en witte mieren tasten het 

 niet aan, zoodat men het zelfs in den grond kan gebruiken (vlag- 

 gemasten, stijlen enz.). Men moet dan echter dat gedeelte, hetwelk 

 ingegraven wordt, niet schillen. Dit hout droogt zeer langzaam op. 



