100 CHENÓPODIACÉAË AMAfcANTACEAE. 



wil het hier wel eens gelukken om bruikbaar zaad te winnen. 

 De op beschaduwde zaadbedden gekweekte plantjes worden, na 

 afknijpen van de punt van den penwortel. op 1 voet in het vier- 

 kant, overkruis, uitgeplant op met goed verganen mest bezorgde 

 bedden en gedurende 3 of 4 dagen beschermd tegen te felle 

 zonnehitte. Wigman (in Van Gorkom's O. 1. C. 111, hl. 673) zegt, 

 dat men de vruchtjes direct op de plaats uitlegt, twee in elk 

 kuiltje, waarvan men echter slechts één plantje aanhoudt. Na 3 a 4 

 maanden, als de oudste bladeren afgestorven zijn, moeten de 

 bieten worden gerooid. 

 Suikerbieten. De cultuur in koelere streken van Java van suikerbieten, Bèta 

 vulgaris var. Rapa, heeft herhaaldelijk de gemoederen bezig ge- 

 houden. Naar aanleiding van een proefneming in 1876 met 3 M-. 

 schreef Bisschop Grevelink (bl. 257), dat suikerbieten op Java 

 met veel minder moeite dan riet. drie maal zooveel suiker kun- 

 nen opleveren. In 1894 werd een voorbereidende cultuurproef 

 gedaan te Tjibodas op ca 4500 voet hoogte, doch het suikerge- 

 halte was zóó slecht (1,3 tot 6,3 °/ ), dat het verslag (in Teys- 

 mannia 1894, bl. 710) besluit met de opmerking, dat het resul- 

 taat geen aanleiding gaf om kapitalisten aan te moedigen een 

 bietsuikerfabriek op Java op te richten. In 1909 hield het Proef- 

 station voor de Javasuiker-industrie te Pasoeroean zi.h met het- 

 zelfde vraagstuk bezig: op bl. 62 van het jaarverslag wordt, na 

 opgave van de verkregen cijfers, gezegd: het suikergehalte is 

 bepaald slecht, terwijl de samenstelling van het sap eveneens zeer 

 treurig is. In de Indische Mercuur van 22.10 '12, bl. 961 be- 

 spreekt Prinsen Geeiiigs een proefneming, ook weer zeer in het 

 klein, in Oost-Java genomen en toonde aan, dat de resultaten 

 gegeneraliseerd en overdreven waren voorgesteld, in Teysmannia 

 1912, bl. 657 eindelijk, werd door M. B. Smits in het licht ge- 

 steld, dat de suikerbietenteelt op Java, mocht zij daar ooit begon- 

 nen worden, toch om economische redenen geen groote vlucht 

 zal kunnen nemen, veel minder een ernstig concurrent winden 

 wan de rietsuikerindustrie. 

 Mangeiworteis, Mcuigelwortels, waarvan zoowel de bieten als het loof dienen 

 voor veevoeder, werden door Scheffer te Tjibodas beproefd, naar 

 hij zegt, met gunstig resultaat (Verslag 1876 omtrent 's Lands 

 Plantentuin). Weliswaar kiemde het ingevoerde zaad slecht, doch 

 het weinige product, dat het leverde, liet in kwaliteit niets te 

 wenschen over en S. meende, dat de cultuur zeer kon worden 

 aanbevolen, mits men de beschikking heeft over goed zaad. 



th 2223. Chenopodium album, /.. 



Volksnamen. Jav: Dièng poetih. 



Kosmopolitisch kruid, tot 3 M. hoog wordend, in het gebergte 

 als onkruid groeiend in de tuinen (Koorders, Exkursionsflora). 

 Berichten omtrent toepassingen hier ontbreken, doch de plant 

 wordt vermeld, omdat, volgens Watt's Commercial Products, 

 verschillende vormen op vrij groote schaal worden geplant in 

 het westelijk deel van i\^n llimalaja als moeskruid en vooral 

 ook voor het zaad, dat in Tropical Agriculturist Mei 1902, bl. 

 782 wordt geroemd als te verkiezen boven boekweit (Fagopytum 



