MIRABILIS-SESUVIUM. 107 



Bloem der Overwinning een nieuw opgetreden vorst met veel statie 

 aangeboden wordt of liever werd — want volgens de Aanteekeningen 

 op Veth's Java (in het Tijdschr. v. h. Kon. Aardrijksk. Genootschap 

 1894, bl. 918), waaraan deze lezing wordt ontleend, is het zenden 

 van een gezantschap om de bloemen te halen in onbruik geraakt — 

 als het teeken van een voorspoedige regeering. Wat er verder mede 

 gebeurde, is nooit aan het licht gebracht. De vorst begaf zich, na 

 de bloemen te hebben aangenomen, daarmede geheel alleen naar 

 het vertrek, waar de poesaka werden bewaard ; waarschijnlijk deed 

 hij er niets anders mee dan voegen bij de reliquieën. 



Veel algemeener is de door haar fraaie lichtgele kruin zeer op- 

 vallende var. album van Pisonia sylvestris (P. a 1 b a, Span.), 

 inheemsen in het Oosten van den archipel, op Java en elders vooral 

 in de kuststreken geplant (K. & V. — Vil, bl. 128). De meest bekende 

 inlandsche namen zijn: Mal: Kcijoc boelan, Sajuer poetih (Mol.) — 

 op Java: Kol banda — op Banda: Talang. Rumphius (I, bl. 191) zegt 

 van 01 us al ban urn, dat de jonge, malsche, gele bladeren ge- 

 schikt zijn voor sajoer, doch dat onze natie, in de kookkunst meer 

 ervaren zijnde, daar beter mee wist om te gaan dan de inlanders 

 en ze met een vet vleeschsop zoodanig stoofde, dat men ze voor 

 echte kool zou aanzien en eten. R. kwalificeert ze als een excellent 

 moeskruid en vermeldt verder het medicinaal gebruik. De bladeren, 

 tegen het vuur een weinig warm gemaakt en dan op gezwollen 

 beenen gelegd, doen de zucht verdwijnen en zoo er ook water in 

 de beenen is, kunnen zij dat mede 't eenenmale daar doen uit- 

 loopen. De witste bladeren, met een weinig klappermelk warm 

 gemaakt, legt men op de openingen van gebarsten gezwellen, om 

 die te zuiveren van al den resteerenden etter en daarop volgt dan 

 gemeenlijk een goede genezing (R.). Van der Burg (Geneesheer 

 III, bl. 107) zegt, dat de in melk of santen gekookte bladeren, koud, 

 een zeer goede weekmakende pleister vormen, met succes toe- 

 gepast o.m. bij likdoorns en eeltachtige verhardingen. 



A1ZOACEAE. 



84/2387. Mollugo stricta, L. (h\. pentaphylla, L.). 



Volksnamen.? 

 Akkeronkruid, tot 30 cM. hoog, beneden 1700 M. zeer alge- 

 meen (Koorders, Exkursionsflora). Hasskarl's Nut No. 292 vermeldt 

 als soendaschen naam Djoekoet tridi en zegt, dat het door buffels 

 en paarden gaarne wordt gegeten. In de inlandsche geneeskunde 

 is het bekend als daoen moetijara en wordt gebruikt in obat 

 sëriawan. Boorsma vond er saponine in en daarnaast veel salpeter 

 (Jaarboek 1911 Dept. v. Landb., bl. 35). 

 In het Museum: Kruid. 



84 2394. Sesuvium portulacastrum, L. (S. r e p e n s, Willd.). 



Volksnamen. Mal: Gelang laoet (Mol.), Roempoet babi 



(Menado) - op Java: Krokot (?) — Tem: Djaloc-djaloe — 



Alf. Minah: Këmêl. 



Vleezig, kruipend kruid, alleen groeiend aan het zeestrand en 



tusschen vischvijvers aan zee. Rumphius beschrijft het (VI, bl. 165) 



als Crithmus indicus en zegt, dat het door zijn sterk ver- 



