108 AIZOACEAE — BASELLACEAE 



takte stengels het strand met een dicht kleed bedekt. Het wordt 

 voor niets anders gebruikt dan voor het maken van „atjar tjam- 

 poer adoek", waarvan het in de Molukken het hoofdbestanddeel, de 

 basis, vormt. Als groente kan het desnoods worden gegeten, doch 

 dan moet het drie maal terdege worden afgekookt. Wordt dat nage- 

 laten, dan veroorzaakt het een geweldige roering in den buik. Scha- 

 pen en geiten schijnen daarvan echter geen last te hebben, want dit 

 zilte kruid wordt gaarne door hen afgegraasd (R.). In de Mina- 

 hassa dient het volgens Koorders (bl. 487) voor varkensvoer. 

 Tetragonia expansa, Mnrr. 

 Volksnamen. Nieuw-Zeelaniischc spinazie — Ma\: Kabak(&d\.). 



Kruid, zeer verbreid over de subtropen, ook in Europa als blad- 

 groente gekweekt. Hier wordt deze groente in de bovenlanden ge- 

 teeld, volgens Wigman (Van Gorkom's O.I.C. 111, bl. 693) als een 

 surrogaat voor spinazie. Hij zegt, dat zij daar veel beter gedijt dan 

 Spinacia oleracea, L. en dat er, als zij in goeden grond staat en 

 niet alle bladeren tegelijk worden geplukt, lang achtereen van kan 

 worden geoogst. Ook in de bataviasche moestuinen vond ikTe- 

 tragonia expansa, Murr. gekweekt, onder den naam van Kubcik. 

 Daar en op de pasars beschouwde men die echter volstrekt niet 

 als een soort van bajêm, doch als een bijzondere groente voor de 

 chineezen, terwijl de inlanders de bladeren eten als lalab. 



Volgens Beknopte Gegevens No. 7 omtrent Cultuurgewassen 

 wordt Nieuw-Zeelandsche spinazie steeds uit zaad gekweekt; 

 men plant over op 1 a P/4 voet afstand wanneer het 6 e of 7 C blad 

 zich vertoont. Laat men de planten in het zaad schieten, dan zaaien 

 zij zichzelf uit en kan hetzelfde bed als nieuwe aanplant wor- 

 den gebruikt. Daarna echter moet er een andere bestemming aan 

 worden gegeven. 



PORTULACACEAE. 

 85 2)00. Talinum racemosum, Rohrbach. 



Volksnamen. Surinuamsche postelein. 



Kruid, 50 cM. hoog, inheemsch in tropisch Amerika, in Teysman- 

 nia 1915, bl. 213 onder den onjuisten naam van Sesuvium portu- 

 lacastrum beschreven als een waardevolle aanwinst van den 

 buitenzorgschen Cultuurtuin. Het werd ingevoerd uit Suriname en 

 levert een groente, die doet denken aan hollandsche postelein. Men 

 legt volgens Van Heiten het zaad uit op een wel omgewerkt, goed 

 gelijk geharkt bed, in plantgaten op 2X2 voet; in elk gat worden 

 eenige zaden gedaan. De eerste maand moet het bed tegen zwaren 

 regen worden beschermd, doch als de plantjes ' 2 voet hoog zijn, 

 moet de bedekking worden weggenomen. Als plant materiaal kan 

 men ook stekken van de oude stengels bezigen, doch het geeft 

 veel zaad. dat geoogst moet worden, zoodra de zaaddoos zich omlaag 

 buigt, omdat het anders bij het openspringen van de doos voor 

 een groot deel verloren gaat. Als groente gebruikt men de bladeren 

 en de jonge stengels en men kan van dezelfde plant langen tijd 

 • n. daar de stengel — die dus niet geheel moet worden afge- 

 sneden — telkens weer uitloopt. De spoedig intredende bloei doet 

 aan de bladproductie geen schade. Zes weken na het uitzaaien 

 kan voor het eerst worden gesneden. 



