1 il' NYMPHAEACEAE - MêNISPëRMACEAI 



aanbieden; zij zijn alsdan bruinzwart en worden, na schillenen 

 verwijderen van de bittere kiem, rauw gegeten. De gedroogde, 

 geheel rijpe zaden moet men eerst koken of in een pan roosteren, 

 totdat de schil barst. De chineezen koken van de versche, gepelde 

 /aden met een weinig kandijsuiker een dun papje, dat bijzonder 

 geschikt moet zijn voor herstellende zieken en lijders aan rooden 

 en. loop, omdat het verkoelt en matig samentrekt. De kiemen kan 

 men gebruiken als surrogaat voor thee (Rumph.); zij bevatten vol- 

 gens Boorsma, l.c. een alcaloïd, Nelnmbine, dat, in het bloed 

 gebracht, verlammend werkt op het ruggemerg en het hart. 

 /// liet Museum: Wortels, vruchten, zaden. 



Nymphaea, spec. div. 

 Volksnamen. In vele talen: Toendjoeng. 

 Als Nymphaea indica minor beschrijft Rumphius (VI, bl. 

 172) onderscheiden Nymphaea-soorten en andere schoone water- 

 planten, zooals Nymphaea Lotus, L. met witte bloemen, N. rubra, 

 Roxb. met roode of rosé bloemen, N. stellata, Willd. met blauwe 

 bloemen en zegt, dat de inlanders daarvan niets in den kost ge- 

 bruiken; de chineezen echter bereiden de wortels en stelen toe 

 als vermeld van de vorige. De Clercq No. 2463 zegt van N. Lotus, L., 

 dat de gekookte bladeren, met wat zout gestampt, een middel zijn 

 tegen dunne ontlasting van het vee. 



CERATOPHYLLACEAE. 



Ceratophyllum demersum, L. en C. submersum, L. 



Volksnamen. Hoornblad — Mal: Kantjil — Jav: Ganggang. 

 Waterplanten, met gewoonlijk roode, horizontaal in het water 

 zwevende, snel uitgroeiende, ronde stengels, welke op afstanden 

 van 1 tot 3 cM. kransen dragen van meestal tamelijk stijve, zich her- 

 haaldelijk vertakkende blaadjes, die eenigszins herinneren aan een 

 hertegewei. Zij leven in zoetwaterpoelen en plassen en zijn, in 

 verband met het gemis aan schadelijke eigenschappen, nuttig voor 

 de vischteelt in zoetwater als luchtververschers en door het ver- 

 mogen om het zwevende slijk vast te leggen. In sommige streken 

 worden bossen van deze planten op stokken in de sawahs geplaatst 

 om de walang sangit aan te lokken, welke dan in groote hoeveel- 

 heid kan worden vernietigd. (Teysmannia 1911, bl. 503). 



TROCHODENDRACEAE. 



Eucommia ulmoides, Oliv. 

 Boom, 20 tot 30 voet hoog, in noordelijk China gecultiveerd om 

 den bast, die als toe tjoeng bij de chineezen hoog in aanzien staat, 

 o.a. als tonicum. Hij bevat, ter hoeveelheid van ca 3 %, een stof, 

 die afwisselend rubber en getah pertja is genoemd, doch meer 

 naar laatst genoemd artikel schijnt te aarden ( Kew Bulletin 1901, 

 bl. 89 en 1904, bl. 4). Greshoff stelde vast (Pharmaceutisch Week- 

 blad 1902, No. JU, gerefereerd in Teysmannia 1902, bl. 310), dat 

 die toe tjoeng identiek is met de op Java ingevoerd wordende 

 kajoe rapat tjina, welke in gebruik overeenkomt met de gewone 



