MICHELIA. 123 



Op autoriteit van Holmes deelt Ridley (Maf. Geneesmiddelen, 

 bl. 24) mede, dat een aftreksel van den bitteren bast wordt gegeven 

 bij lichte intermitteerende koorts. Greshoff (Plantenstoffen 11, bl. 4) 

 vond er 0.15 % alcaloïd in, waarvan 5 mgr., bij een pad ingespoten, 

 echter geen zichtbare uitwerking had. 



Uit het blad werd bij het Agr. Chem. Lab. te Buitenzorg door 

 distillatie met stoom een groengekleurde aetherische olie verkregen, 

 met een aangenamen bloemengeur; 64 Kg. blad leverde 79 ccM. 

 olie. De bloemen gaven ruim 0.2 % aetherische olie, die bij distil- 

 latie met waterdamp overgaat(Jaarboek 1908 Dept. v. Landb., bl. 46). 

 Vergelijk Philippine Journal of Science A 1911, bl. 342. 



In het Museum: Hout, bladolie. 



95/2653. Michelia montana, Bl. 



Volksnamen. Jav: Kajoe djaé, Mangli, Rësiki, Tjêmpaka 



djaé — Mad: Kadjoe këmpheung. 

 Boom, tot 30 M. hoog en 100a 120 cM. dik, voorkomend in het 

 westelijk deel van den Maleischen archipel en verder westwaarts 

 tot in het Himalaya-gebergte. Op Java wordt hij gevonden tusschen 

 400 en 1650 M., in het westelijk deel niet algemeen, doch in som- 

 mige streken van Oost-Java wel. Hij groeit nooit gezellig, maar 

 soms met een vrij groot aantal individuen verstrooid in hetzelfde 

 bosch. De stam is recht, rolrond, zonder knoesten, met zeer kleine 

 wortellijsten. Het smalle spint is vuilwit en riekt, evenals de bloem- 

 knoppen, naar versche gember; het kernhout is dadelijk na het 

 kappen donker geelbruin of zwartbruin, doch bleekt aan de lucht 

 op. Het is in groote afmetingen — en in de Res. Besoeki ook in 

 vrij groote hoeveelheid — te krijgen en wordt zeer genoemd voor 

 bruggen- en huisbouw en voor meubelen; voor het laatste doel 

 prefereert men echter het gevlamde hout van Michelia velutina. 

 Zonder uitzondering echter wordt het om zijn groote sterkte, duur- 

 zaamheid en andere deugdelijke eigenschappen bijna even hoog 

 gesteld als laatstgenoemde soort. In vele bergstreken van Oost- 

 en Midden-Java, waar djatihout moeilijk te krijgen is, wordt dit 

 bij groote bouwwerken vervangen door hout van Michelia montana. 

 In de Afdeeling Djember van de Res. Besoeki worden bij Sërn- 

 polan door de madoereezen drie variëteiten onderscheiden, n.1. 

 këmpheung tjêmpaka, k. marsiki en k. moendoeng ; het hout van 

 deze laatste zou eenigszins broos zijn. (K. & V. — IV, bl. 154). 



95/2653. Michelia velutina, Bl. 



Volksnamen. Soend: Baros, Mangli, Manglid — |av: Baros, 



Kadjëng sëkar, Kajoe këmbang, Këmbang — Mad: Kadjoe 



këmpheung, Këmpheung manglèh. 



Woudreus, tot 50 M. hoog en 185 cM. dik, verstrooid groeiend 



over geheel Java tusschen 800 en 1400 M. zeehoogte, doch niet 



zeidzaam; fraaie, volwassen exemplaren zijn evenwel nog slechts 



sporadisch, in Oost-Java meer dan in West-Java, te vinden. 



De stam is zuilvormig, zuiver rolrond, meestal zonder knoesten, 



gleuven of wortellijsten. Het spint is wit en aromatisch, het zeer 



breede kernhout bleek citroengeel, door breede, zeer lichtbruine 



banden fraai gevlamd, fijn van draad, met zijdeachtigen glans 



