124 MAGNOLIACEAE-ANONACEAE. 



en zwakken, eigenaardigen, aangenamer] geur. Zonder voorbehoud 

 wordt het door inlanders en europeanen geroemd om zijn schoon- 

 heid, groote duurzaamheid, sterkte, gemakkelijke bewerking en 

 andere goede eigenschappen en in vele opzichten gelijk gesteld 

 met, of hooger geschat dan, djati. In de bergstreken, vooral in Kediri 

 en Probolinggo, vervangt deze soort het djati voorhuisbouwen meu- 

 belen; vooral voor het laatste is het zeer gezocht. Waarschijnlijk is 

 het geschikt voor geweerladen. Het is te krijgen in groote afmetingen, 

 zooals: balken van 40 cM. vierkant bij 10 M. en meer lengte en van 

 30 cM. vierkant en 20 M. en meer lengte (K. & V. — IV, bl. 162). 



Rumphius, die deze soort beschrijft (II, bl. 202) onder den naam 

 van S a m pa c c a s i 1 v e s t r i s, is over het hout vrij kort en daarmede 

 klaarblijkelijk niet zoo hoog ingenomen. Hij zegt er het volgende 

 van: hoewel het geurige hout week is, is het toch duurzaam, maar 

 niet glad af te werken; het laat zich overigens wel gemakkelijk 

 bewerken en men maakt er laden voor vuurwapens van, alsmede 

 klein schrijnwerk. 



In het Museum: Hout. 



95/2655. Kadsura cauliflora, Bl. 



Volksnamen : Mal: Méndoekü (Palemb.) — Soend: Hocnjocr 

 boeöetl, Wc ra areuj. 



Klimmende heester, 10 tot 15 M. hoog, voorkomend in de berg- 

 streken van West-Java boven 800 M. (Backer, Schoolflora). 



In Palembang wordt een afkooksel van stukjes van den wortel 

 en den stam van mëndoelai als hoestdrank gebruikt om het slijm op 

 te lossen. De vruchten worden zoet en sappig genoemd en zouden 

 zelfs wel eens op de pasars te koop worden aangeboden. 



Hasskarl's Nut vermeldt hoenjoer boeöet zoowel onder No. 43 

 als onder No. 389, beide malen (misschien terecht) als Kadsura 

 scandens, Bl. Op eerst bedoelde plaats zegt hij: Het sap wordt 

 gedronken tegen sakit përoet moelës (slijmafgang) en voor het- 

 zelfde doel worden ook de bladeren en de eenigszins wrange 

 vruchten gegeten; ter anderer plaatse heet het: De sappen worden 

 gedronken bij moeilijkheid in de urineloozing, zoo-ook bij buikpijn 

 en buikloop; de vruchten, hoewel eenigszins wrang, zijn eetbaar. 



Van Kadsura cauliflora, Bl. ontving ik te Buitenzorg de vruchten als 

 middel tegen huidziekten en van K. scandens, Bl., onderden soenda- 

 schen naam Ki lemboer (?), den bast als medicijn tegen koorts. In den 

 bast van K. cauliflora vond Greshoff (Plantenstoffen II, bl.5)een glu- 

 cosidische looistof en eenig alcaloïd met onbekende eigenschappen. 



In het Museum: Vruchten. 



Illicium spec. div, 

 Steratlijs is tweeërlei; de in l\c\\ inlandschen medicijnhandel 

 voorkomende pcli khak o\ mins l/iiui is volgens Boorsma (Tijd- 

 schr. v. lul. Geneeskundigen 1906, bl. 42) de valsche of japansche 

 iteranijs van Illicium religiosum, Sieb. & Zucc, terwijl de veel 

 duurdere echte of chineesche, afkomstig van I. verum, Hook. f., 

 alleen in de chineesche apotheken zou zijn te bekomen. Op het 

 zijn zij volgens Boorsma nauwelijks van elkaar te onder- 

 scheiden; de vruchtwand van de echte heeft evenwel een zoet- 

 achtigen, aangenaam aromatischen smaak en bij fijnwrijven tus- 



