126 ANONACEAE. 



en soms beduidend meer. De stengels, die een omvang kunnen 

 krijgen van een arm. worden gezegd in taaiheid en duurzaamheid 

 vele rotansoorten te overtreffen ; dunne stammen en takken worden 

 daarom gebruikt voor het binden van vlotten e.d. 

 vruchten. De in trossen bijeenhangende gele vruchten gelijken op pisangs en 

 herinneren daaraan ook in smaak. Hoewel de vele zwarte pitten het 

 eten bemoeilijken, vallen zij toch bij de inlanders zeer in den smaak. 

 In het Museum: Vruchten. 



Uvaria (purpurea, Bl. var. glabra?). 

 Volksnamen. Mal: Tali pisang (Mol.). 

 Funis musarius angustifolius, Rnmph. (V, bl. 78) is een 

 klimplant, in de zoomen der bosschen met één enkelen langen, 

 taaien stengel van een duim dikte de boomen oploopende. De 

 zwarte wortels en het ondereind van den stengel worden in de 

 medicijnen gebruikt: in water gewreven gedronken, of klein ge- 

 sneden en met pisang gegeten, genezen zij „oepas itam" d.w.z. 

 koliek, gepaard aan groote benauwdheid. De meeste kracht zetelt 

 in de naar muskaatnoten riekende schors. Uit de dunne, stijve 

 takken maakt men tandenstokers, die het vermogen zouden bezit- 

 ten om de tanden vast te zetten (Rumph.). 



73. Uvaria rufa, Bl. 



Volksnamen. Mal: Larap njapa (Lamp.)— op Java: Kalak. 



Hoogklimmende heester, groeiend in kreupelhout en heggen, 

 vooral aan waterkanten (Backer, Schoolflora). 



De stengel en de bladeren werden mij te Batavia gebracht 

 als geneeskrachtig: wel is waar bevat deze plant een alcaloïd, 

 in den takbast 0.2% en in de bladeren sporen, doch een spe- 

 cifiek toxische werking is daarvan door Greshoff (Plantenstoffen 

 II, bl. 7) niet waargenomen. 



De oranjerood gekleurde vruchten zijn flauwzoet en worden, 

 evenals die van andere Uvariasoorten, zeer gaarne door de in- 

 landers gegeten. 



In het Museum: Stengelstukken, bladeren, vruchten. 



lïllipeia nervosa, Hook. f. & Th. 

 Volksnamen. Mal. Malakka: öirah, Kentjong. 



Boompje, 20 voet hoog, met donker gekleurd, tamelijk zwaar 

 (zinkend) hout, niet duurzaam, doch bij den huisbouw gebruikt 

 voor balken (Ridley, Mal. Timmerhoutsoorten, bl. 4). 



Cananga odorata, Hook f. & Th. 



Volksnamen. In vele talen: KënangQ - Voorts in O. -Java: 

 Wangsa. 

 Boom, tot 38 M. hoog en 1 M. dik, over den geheelen archipel 



verspreid, op Java wildgloeiend beneden 1200 M., nooit gezellig, 

 maar niet zelden met een vrij groot aantal individuen in hetzelfde 

 bosch. Gecultiveerd vindt men hem in bijna alle dorpen. (K. & V. — 

 IX, bl. 279). Rumphius (II, bl. 195) zegt van zijn Cananga, dat 

 men hem den geheelen archipel door kweekt om de geurige bloemen; 

 vruchten brengt hij volgens hem niet veel voort en die op den 



