CINNAMOMUM. 151 



!0? 2782. een sierlijken boom der wildernis,20tot30M. hoog, dieookopladangs 

 wordt aangeplant. Teysmann zegt van het voorkomen op Suma'ra's 

 Westkust in het Natuurkundig Tijdschrift v.N.I. dl. 14, bl.270: Koelit 

 manis, waarvan ik reeds te Padang enkele boompjes in tuinen had 

 gevonden en die van af de stranden tot op een hoogte van ruim 4000 

 voet weelderig tiert, vond ik op alle erven te Padang Pandjang aan- 

 geplant. De smaak van den bast is zóó aangenaam, dat het mij 

 niet onwaarschijnlijk voorkwam, dat bij geregelde cultuur en be- 

 tere bereiding deze soort zelfs de Ceylon-kaneel zou overtreffen. 

 Nieuwere gegevens vindt men in Korte Berichten voor L.N. & 

 H. van 1 Febr. 1914 en in Pemimpin Pengoesaha Tanah van Juni 

 1915. Kassia wordt daar thans op groote schaal, vooral tusschen cultuur. 

 600 en 1200 M. zeehoogte, op de erven en in kleine plantsoenen 

 geteeld door de inlandsche bevolking: er zijn in dat gebied een 

 zestal europeesche ondernemingen, die ook een weinig kassia 

 planten. Beneden 600 M. is de bast te dun en minder sterk: reeds 

 Van Hasselt merkte op, dat in de hoogere bergstreken het product 

 veel beter is dan in de laagte, doch met toename van de hoogte 

 gaat gepaard afname van de groeisnelheid. 



Deze Cinnamomum neemt allerlei gronden voor lief, die rijk aan 

 humus en niet te steenachtig zijn. De voortplanting geschiedt door 

 zaad of door uitloopers. De zaden verliezen spoedighun kiemkracht, 

 zoodat men die, welke ouder zijn dan 3 weken, niet gebruikt : het 

 beste is, de vruchten te plukken als zij rijp zijn. Hoewel dat niet 

 noodzakelijk is, laat men die somtijds 2 of 3 nachten broeien op 

 een hoop, wrijft de zaden dan in met asch en legt ze, ca 8 cM. 

 van elkaar, uit op licht beschaduwde bedden, waarop zij 8 maanden 

 blijven staan; de schaduw wordt geleidelijk verminderd. Langs on- 

 geslachtelijke!! weg vermenigvuldigende, gebruikt men de uitloopers 

 van de in den grond achtergebleven stronken. Zij worden geschikt 

 geacht om als plammateriaal te dienen, als zij 1 voet hoog zijn; 

 grootere worden tot op die lengte ingekort. Zij worden afgetrokken 

 als de stronk min of meer vermolmd is. Deze bewortelde scheuten 

 worden in schuine richting geplant. Behalve voor de kweekbedden 

 wordt de grond niet toebereid: hoogstens maakt men plantgaten, 

 doch vaak worden slechts met een pootstok gaten gestooten. Aan 

 regelmaat bij het uitplanten houdt men zich niet; de onderlinge 

 afstand bedraagt echter als regel niet meer dan 2 M.: voor aan- 

 eengesloten tuinen dient men echter een plantwijdte van 3 a 4 M. 

 te kiezen. Ongeveer 6 maanden na het uitplanten wordt voor de 

 eerste maal gewied en dit wordt drie maal herhaald, telkens na 

 een half jaar; daarna wordt de aanplant aan zichzelf overgelaten. 

 Ongeveer 7 jaar na het uitplanten is de bast oogstbaar. Nog op oogst, 

 stam staande, wordt de bast in stokken gesneden, bij voorkeur van 1 

 M. lengte, niet langer echter, en dan zoo voorzichtig mogelijk los- 

 gemaakt. Is de stam geschild, dan wordt de boom geveld en komen 

 de takken aan de beurt om van hun bast te worden ontdaan. Tak- 

 bast verliest echter, naar het zeggen der maleiers, zijn geur veel 

 spoediger dan stambast, zoodat daaraan minder zorg wordt be- 

 steed. Hoe ouder de boomen zijn, des te beter is de kwaliteit. 

 De geschilde basten worden voorzichtig geschraapt om de kurk- Bereiding, 

 laag te verwijderen, langzaam gedroogd en. zoo dat niet van- 



