172 LAURACEAE. 



102270P Litsea tomentosa, Bl. (Glabraria vestita, Miq.). 



Volksnamen onvast. Soend: Hoeroe meuhmal. 



Kleine boom, K) a 15 M. hoog en 12 lot 40 cM. dik, oyer geheel 

 Java verbreid in liet gebergte, maar niet algemeen. Het hout wordt 



ns voor huisbouw gebruikt (K. & V. — X, bl. 138). 

 102 27iv. Litsea spec. 



Volksnamen. Alf. Amb: Makila, Maréla. 



De eerste der makila-soorten beschrijft Rumphius (111, bl. 68) 

 onder den naam van Machilus mas als een tamelijk hoogen 

 boom uit het ambonsche gebergte, met een rechten stam van 

 hoogstens een vadem omvang. Het hout is citroengeel, naar het 

 hart toe roodachtig wordend, grof van vezel en nogal week. Het 

 is niet moeilijk te bearbeiden, doch laat zich niet glad afwerken. 

 • Hoewel het voos lijkt, is het nochtans zeer duurzaam, ook in aan- 

 raking met den grond, zoodat het wordt gebezigd voor onderleggers 

 van huizen. Daarvoor is het zeer algemeen in gebruik, alsmede 

 voor het bouwen van prauvven, in het laatste geval in den vorm 

 van planken, die echter het bezwaar hebben, dat zij scheuren, als 

 ze lang aan de zon zijn blootgesteld (Rumph.). 

 102 2-oe. Litsea spec. div. 



Volksnamen. Mal. Amb: Halaor. 



Als groote, rechte woudboomen beschrijft Rumphius (111, bl. 71 ) 

 nog twee andere Litsea-soorten, onder den naam van Lignum 

 leve. onderscheiden in een breedbladige (latifolium) en een 

 smalbladige (angustif ol i urn). Het hout van de breedbladige 

 soort is bleek of lichtcitroengeel, het lichtste van alle ambonsche 

 houtsoorten, grof van draad, voos, gemakkelijk te kappen, maar 

 moeilijk te zagen, niet glad te maken of te polijsten. Het is zóó 

 voos, zegt R., dat, als men aan een splinter begint te trekken, hetzij 

 naar boven of naar beneden, er een heele voor in het hout komt. 

 Het scheurt niet. Op Ambon heet het halaor poetih. 



Het hout van de smalbladige soort is wat rooder en fijner van 

 vezel, doch scheurt gemakkelijk in de zon. Op Ambon heet het 

 halaor hatoc. 



Beide soorten hebben absoluut geen oog, doch zijn nochtans 

 zeer duurzaam, onverschillig of men ze in weer en wind laat liggen 

 of in zeewater. Wegens zijn buitengewone lichtheid wordt het hout 

 van de breedbladige soort veel gebruikt voor prau wen die, op het strand 

 gehaald, groote naden krijgen als zij in de zon staan, maar deze trek- 

 ken weer dicht als het vaartuig in het water komt. Het wat hardere 

 hout van de smalbladige dient voor stijlen van huizen, doch deze zijn 

 — als gezegd — onderhevig aan scheuren, indien zij in de zon staan. 

 Beilschmiedia Madanj^, Bl. 

 Volksnamen. Soend: Hoeroe. 



Kleine boom. alleen bekend van West-Java, waar hij zeldzaam 

 voorkomt op ca 1050 M. zeehoogte. Het witte hout dient voor 

 bouwhout (K. & V. — X, bl. 194)'. 



/// het Museum : Hout . 



102/2802. Dehaasia caesia, Bl. 



Volksnamen. Soend: Hoeroe katjang. 



Woudreus, 40 M. en meer hoog, tot 1 M. dik, met zuilvormigen 



