HERNANDIA -BRASSICA. 179 



inlandschen drogerijhandel wit maanzaad wordt aangetroffen on- 

 der den misleidenden naam van këmbang apioen; het wordt aan- 

 gevoerd van Bombay (Vorderman, Geneesmiddelen I) en gemengd 

 onder djamoe's. 



In het Museum: Zaden. 



CRUCIFERAE. 



1052883 Lepidium sativum, L. 



Tuinkers-zaad wordt voor den inlandschen medicijnhandel vol- 

 gens Vorderman (Geneesmiddelen 1) van Bombay aangevoerd; 

 het is bekend onder den naam van alim en wordt gemengd onder 

 djamoe's. Geneeskrachtige eigenschappen schijnt het inderdaad te 

 bezitten, doch welke werking men er hier aan toeschrijft, is mij 

 niet bekend. Het is oliehoudend. 



In het Museum : Zaad . 



1052949 Brassica chinensis, L. 



Pak tsjoi is een groente, die men in sommige tijden van het 

 jaar in zeer groote hoeveelheid aantreft op de ochtendpasar in 

 de chineesche kamp te Batavia doch, vreemd genoegd, nooit in 

 de chineesche wijken van de bovenstad. Het is de plant, afgebeeld 

 door Vilmorin in Les Plantes potagères op bl. 454. Dit is niet de 

 eenige variëteit van Brassica chinensis, L. die in de nabijheid van 

 de benedenstad van Batavia wordt geteeld; op de pasar treft men 

 er ook aan, herinnerend aan de op bl. 465 van genoemd werk 

 afgebeelde verbeterde Pétsai. Volgens ingewonnen inlichtingen geldt 

 echter de naam Pé tsai zoowel als Pak tsjoi voor de geheele 

 soort, afgezien van de variëteit; pé tsai zou de naam zijn volgens 

 het Hok kian-dialect. 



Voor deze cultuur wordt door de chineezen steeds geïmporteerd 

 zaad gebezigd. 



1052949. Brassica oleracea, L. 



Kruid, in meerdere vormen gekweekt. 



Van den vorm acephala, de boerenkool, vindt men bijna altijd 

 in de bataviasche moestuinen een der vele cultuurvariëteiten in 

 enkele exemplaren aanwezig; zij worden door loten vermeerderd. 

 De afgeplukte bladeren zijn de kolbis van de pasar ; te Buitenzorg 

 zag ik op de pasar de variëteit met gekrulde bladeren, mij uit 

 Holland welbekend. 



De vorm botrytis, de bloemkool, werd vroeger gezegd hier niet 

 met succes te kunnen worden geteeld. In het Tijdschr. v. h. Ind. 

 Landbouwgenootschap 1872, bl. 23, bewees echter Mevr. E. het 

 tegendeel. Even als anderen experimenteerde zij eerst jaren lang 

 met geïmporteerd zaad; de kool kwam wel op, doch een bloem 

 zette zich niet. Eindelijk liet zij jonge planten uit Europa komen. 

 Uitgeplant op goed bereiden, zwaar gemesten grond slaagde meer 

 dan de helft. Het zaad daarvan gewonnen bleef goed en leverde nog 

 in de vierde generatie planten, waaraan geen achteruitgang kon 

 worden waargenomen. Toen werd klaarblijkelijk de cultuur gestaakt. 



Uit de verslagen omtrent de demonstratievelden in de Verslagen 

 van 'sLands Plantentuin (o.a. dat over 1904, bl. 180) blijkt, dat 

 te Ngadisari in Probolinggo geregeld bloemkool wordt verbouwd. 



