186 CAPPARIDACEAE - MORINGACEAE. 



107/3101. Capparis micracantha, DC. (C. callosa, BL). 



Volksnamen. Mal: Kajoe toedjoeh—jav. Klédoeng, l\iv- 



doeng — Mad: Sa ruk. 

 Opgerichte heester, 1 tot 6 M. hoog, voorkomend in kreupelhout 

 en heggen beneden 1200 M. zeehoogte, vooral in Midden- en 

 Oost-Java, ook om Batavia niet zeldzaam (Backer, Schoolflora). 

 Het hout wordt volgens Boorsma (Geneesmiddelleer, bl. 10) in de 

 inlandsche geneeskunde gebruikt als kajoe toedjoeh (zie C. acumi- 

 nata, Willd.) en de 5 tot 7 cM. lange, ronde, purperen, sterk geuren- 

 de vruchten worden gezegd eetbaar te zijn (K. & V. — IV, bl. 262). 



;;oi. Capparis myrioneura, Hallier. 



Volksnamen Alt". Minah: Riïs. 

 Heester, als koortswerend middel in gebruik ; de vruchten wor- 

 den wel gegeten (De Clercq No. 645). 



MORINGACEAE. 



Moringa oleifera, Lam. (M. pterygosperma Gaertn.). 



Volksnamen. Meerrettigbaum, Horseradish tree — Mal : Kèlor, 

 Maroengga (Amb., Tim.), Moroengei — Atjeh : Moerong — 

 op Java: Kèlor — Madoer: Marongghi — Bali : Kèlor— Mak: 

 Kèloro — Boeg: Kèloro. 

 Snelgroeiende boom, 5 a 10 M. hoog, zeer algemeen gekweekt 

 in alle heete gewesten der aarde. Rumphius beschrijft hem (I, bl. 

 184) onder den naam van Morunga en zegt terecht, dat hij van 

 zóó groeizamen aard is, dat het minste takje, in de aarde gestoken, 

 wortel schiet en op die wijze wordt hij ook doorgaans voort- 

 geplant, want de boomen die uit zaad voortkomen ('t welk zelden 

 gebeurt), krijgen maar weinig takken en de bladeren zijn ook tot 

 moeskruid en andere spijze zoo goed niet. 



Alle deelen hebben een bijzonderen smaak of eigenschap; de 

 scherpste, krachtigste en heetste smaak en reuk openbaren zich 

 tel . iu den bast van de wortels, die zóó natuurlijk met die van den 

 mierikswortel overeenkomen, dat ze met den neus niet en met den 

 mond te nauwernood kunnen worden onderscheiden. Men kan hem 

 tot op het hout toe afschrapen en strooien over gekookt vleesch 

 of visschen. De wortelbast, gewreven met dien van den papaja- 

 wortel, wordt met voordeel gesmeerd op de leden van degenen, 

 die eenige koude zucht, lammigheid of beri-beri hebben, maar dan 

 moet men denzelfden bast ook dagelijks in het eten gebruiken en 

 met een afkooksel ervan de leden wasschen. Wil men het smeersel 

 krachtiger en sterker hebben, dan doet men daarbij koelit lawan, 

 masooi en een paar kruidnagelen. Een aftreksel van dien bast is 

 stondendrijvend, zóó sterk, dat het ook als abortivum werkt. 



Deze door Rumphius medegedeelde toepassingen vindt men ook 

 bij de nieuwere auteurs terug. Zijn tijdgenooten schreven den wortel 

 nog andere krachten toe. Men zou zelfs melaatschheid daarmede 

 kunnen genezen, doch een proefneming op een lepralijder had geen 

 resultaat: de patiënt kwam onder de kuur te sterven. Maar een zeker- 

 der beproeving hebben wij — zegt R. — aan zeevarende personen, 

 die dezen wortel in hun kost en drank gebruikten en daardoor 



