194 HA.MAMELIDACEAE. 



123 3299. bl. 19) het volgende beeld van den rasamala. Zijn slanke, zonder 

 een enkele bocht of kronkeling gevormde stam schiet loodrecht 

 op, behoudt tot aanzienlijke hoogte nagenoeg dezelfde dikte, ver- 

 deelt zich eerst op 25 a 30 M. in enkele groote takken en vormt 

 pas aan den top een fraaie, hoewel eenigszins ongelijkmatige, koe- 

 pelvormige kroon. De benedenste, zwaarste tak heeft altoos van- 

 af den stam over een paar voeten lengte een bijna horizontale 

 richting, waarna hij zich recht, volkomen verticaal, omhoog wendt. 

 Deze takvorm is zóó karakteristiek, dat men den boom ook daar- 

 aan reeds op een afstand kan herkennen. 



Het kost heel wat moeite alvorens een rasamala met zijn hardhout 

 geveld ligt. Men kan aannemen, dat voor het omkappen van een 

 volwassen, goed ontwikkeld exemplaar drie inlanders minstens 

 twee dagen tijd behoeven. Het spint is meestal dik (K. & V. zeg- 

 den het tegenovergestelde); het versche kernhout is roodachtig in 

 schakeeringen. Dat van boomen die bij het vellen hun vollen was- 

 dom hadden bereikt, wordt zelden door witte mieren of andere 

 insecten aangetast. ') 



Het gebruik dat de soendanees van het schoone rasamalahout 

 maakt, is echter van geringe beteekenis. Het schijnt, dat het ver- 

 werken om tot huisbouw te dienen hem te moeilijk valt, zoodat 

 hij het in den regel alleen tot brandhout bezigt. Gaarne kapt hij 

 evenwel de dunne, rechte, jonge boompjes, om die te gebruiken voor 

 stokken en jukken (Cordes). Beter gebruik weet de vreemdeling 

 er van te maken. K. & V. zeggen, dat het om de vrij groote duur- 

 zaamheid en sterkte voor huis- en bruggenbouw wordt gebezigd, 

 vooral in vele streken van de Preanger, waar djati moeilijk te ver- 

 krijgen is; door de grootere zwaarte, meerdere hardheid en het 

 scheuren staat het evenwel bij djati tenachter; echter is het in bal- 

 ken van zeer lange afmetingen, zelfs 20 tot 24 M. bij 30 X 30 cM., 

 te krijgen. Uit een volwassen rasamalaboom kan gemiddeld 4 M 3 . 

 vierkant beslagen hout worden verkregen (K. & V.). Smalo-hout 

 in de Afdeeling Lebong heeft eveneens een gunstige reputatie. Bij 

 een bezending materiaal van daar werd bericht, dat het na Morus 

 macroura, Miq. voor de beste houtsoort dier afdeeling wordt ge- 

 houden. Op de Oostkust van Sumatra (Bandar Baroe) wordt het, 



') Het weerstandsvermogen tegen witte mieren van oud rasamala-hout is 



verschillend. Cordes moet daarmede bekend zijn geweest en nok de Heer 

 Backer noemde mij een van oud rasamala opgetrokken landhuis, dat ver- 

 nield werd door de termieten. Daartegenover staat een overvloed van be- 

 richten, zooals ook uit liet vervolg zal blijken, die de duurzaamheid zéér 

 hoog stellen. Een daarvan volgt hier. Kerkkoven zegt In Teysmannia 1895, 

 hl. 571, dat het hout van den vorst der javaansche wouden dikwijls niet 

 genoeg wordt gewaardeerd, omdat men veelal zijn oordeel baseert op bij 

 aanbesteding geleverd hout, hetgeen gewoonlijk bestaat (bestond?) uit be- 

 trekkelijk jong hout, afkomstig van de meest handelbare stammen, even vol- 

 doende voor de vereischte maten. Het kernhout der oude, zware boomen ver- 

 schilt daarvan zeer stcik en is uiterst deugdelijk. In het oei woud vindt men 

 soms sinds onheugelijke tijden omgevallen boomen, waarvan schors en Spint 

 geheel tot modder zijn vergaan. Zulk een stam vomt dan een begroeiden 

 wal, waar de voet in zakt. wanneer men er op Stapt. Het keinhout is dan 

 nog geheel gaaf en waarschijnlijk ver superieur aan pasgekapt hout. Plan- 

 ken van goed malahout liggen in de open lucht, aan weer en wind blootge- 

 steld, 20 jaar en misschien langer, zonder te rotten. 



