212 LEGUM1N0SAE. 



1800 en 2500 M. zeer algemeen. K. & V. (I, hl. 292) bevelen de 

 cultuur op geschikte hoogte bijzonder aan ter verbetering van den 

 grond en met het oog op irrigatiebelangen als wegbereider voor 

 andere boomsoorten. Op den Diëng worden uitgeputte tabaksvel- 

 dcn afgebrand en de vlam op den voet volgende, zaden van dezen 

 Albizzia uitgestrooid; daaruit ontstaat zonder verdere bewerking 

 een boschje van zeer dicht gesloten stand, dat de bevolking van 

 het benoodigde brandhout voorziet en de vruchtbaarheid van den 

 bodem in 6 jaar tijd herstelt. Ottolander (Cultuurgids 1893, bl. 

 690) gebruikte hem met succes ook als tijdelijken schaduwboom 

 in koffietuinen. Slechte grondstukken, alang-alangvelden en harde, 

 droge gronden maakt hij spoedig voor cultuur geschikt; hij groeit 

 desnoods op enkel zand, grint en padas. Hij geeft reeds in het 

 eerste jaar wat schaduw en bedekt in het tweede jaar den grond, 

 als men tusschen elke vier koffieboomen een paar pitten heeft 

 uitgepoot. Rant (Mededeeling No. lil van het Kina Proefstation, 

 1916) experimenteerde ermede in West-Java op 1650 M. zeehoogte 

 en bevond hem aanbevelenswaardig om open terrein tegen on- 

 kruid te beschermen. Albizzia montana scheen hem voor dat doel 

 beter geschikt dan Acacia decurrens, doch beide leken hem on- 

 bruikbaar vcror tusschenbeplanting bij een nauw plantverband. 



Het hout is alleen geschikt voor brandhout en dat is zelfs nog 

 vrij slecht. 



De sterk naar pëté riekende jonge peulen worden als surrogaat 

 voor pëté gebruikt. Ottolander zegt, dat zij in den Tengger picols- 

 gewijze op de pasars worden verkocht als wilde pëté. 



Albizzia procera, Bent/i. (Acacia odoratissima, Hassk.). 



Volksnamen. Soend: Ki hijang — Jav : Wangkal, Wëroe — 



Mad: Bangkal, Bëroe. 

 Tot 28 M. hooge en 50 cM. dikke boom van den Maleischen 

 archipel, over geheel Java voorkomend beneden 1200 M., in vele 

 streken algemeen en vaak gezellig groeiend. 



Het hout wordt op Java bijna overal door de inlanders wegens 

 zijn duurzaamheid, groote sterkte en fraaiheid zeer geroemd en 

 is voor meubelen, huis- en bruggenbouw, landbouwwerktuigen, 

 enz. gezocht. Vooral in de Preanger en Bantam wordt het gerekend 

 tot de beste houtsoorten. Voor breede planken is het echter te 

 klein; balken van 15 a 25 cM. breedte en 3 a 4 M , soms 7 a 8 

 M. lengte, zijn evenwel in vele streken van Java te krijgen. Het 

 witte spint is smal, het kernhout fraai donker roodbruin, zeer don- 

 ker gevlamd, recht van draad (K. & V. - I, bl. 299). Hasskarl (Ret- 

 zia, bl. 21 1 ) /egt, dat het door ouderdom zwart wordt gelijk ebben- 

 hout. Het spint is bruikbaar bevonden voor het vervaardigen zoowel 

 van lucifersstokjes als van doosjes (Teysmannia 1896, bl. 506). 

 De reuklooze schors is eersi wrang, daarna scherp en zeer onaange- 

 naam van smaak; in Zuid-Preanger dient zij, met andere stoffen ver- 

 mengd, soms als vischvergift en in Semarang met zout inwendig als 

 medicijn voor karbouwen ( K. & V.). Het gebruik van den gestampten 

 bast als middel om visschen te bedwelmen, wordt ook vermeld 

 door Hasskarl (Het Nut No. 544) onder den klaarblijkelijk op een 



ing berustenden naam van Leucaena odoratissima, Hassk. 



