SINDORA. 231 



het museum aanwezige monster minjak oekoe aka in de Preanger te 

 vernieuwen, had geen succes: men kende er dit artikel niet meer. 



De onzekerheid der botanische herkomst spiegelt zich ook af 

 in de weinige berichten omtrent de eigenschappen van den balsem. 

 In het Natuurkundig Tijdschrift van N.l. is hij herhaaldelijk aan 

 de orde geweest. In deel 25 wordt op bl. 375 de aanbieding ge- 

 adviseerd van een fleschje sindorolie uit Kendangan en als naam 

 van den boom — waarschijnlijk abusievelijk— verme\dpokotamboe- 

 ran. Het door Maier ingestelde onderzoek is gepubliceerd in dl . 

 27, bl. 479. Een nader plaatselijk onderzoek stelde echter, zooals 

 helaas vaak het geval is, het reeds gevondene weer op losse 

 schroeven. Uit dl. 28, bl. 454, zou moeten blijken, dat de onder- 

 zochte balsem afkomstig was niet van een Sindora, doch van een 

 Dipterocarpussoort en in dl. 29, bl. 382, wordt de zaak nog verder 

 vertroebeld door het in het geding brengen van weer nieuwe 

 boomen. Uit de beschrijving van het zaad en het medegedeelde 

 omtrent den balsem put ik echter de overtuiging, dat de balsem, 

 dien Maier het eerst handen had, wel degelijk afkomstig was van een 

 Sindorasoort. Dl. 27, bl. 479, vermeldt, dat een boom ongeveer 2 L. bal- 

 sem levert van bruine kleur en eigenaardigen, aetherischen reuk. Bij 

 27,5° C. bedroeg het s.g. 0.965. In dunne lagen op hout uitgestreken, 

 droogde hij na eenige dagen op tot een tamelijk goed glanzend en goed 

 dekkend vernis. Op glas vormde hij een waterheldere, glanzende ver- 

 nislaag van uitnemende hoedanigheid. Hij bestond uit ca32°/ bruine, 

 bij 97° C. smeltende hars en verder uit een lichtgroenachtig ge- 

 kleurde aetherische olie, waarvan het kookpunt lag bij 265° C. 



De stekelige, platte peulen, gewoonlijk niet veel grooter dan een 

 gulden, zijn onder den naam van saparantoe bij alle medicijn- 

 verkoopers op Java verkrijgbaar. Volgens Vorderman (Geneesmid- 

 delen 1) worden zij aangevoerd van Palembang. Zonderling genoeg, 

 zegt Teysmann in het Nat. Tijdschr. v. N.l. dl. 18, bl. 21, worden 

 de vruchten in menigte naar Java uitgevoerd en bij de inlandsche 

 medicijnen gebruikt, terwijl men er te Palembang geen gebruik 

 van maakt en er ook geen geneeskracht aan toekent. Mevr. Kloppen- 

 burg zegt, dat saparantoe in verschillende djamoe's wordt gedaan 

 en dat de werking ervan verkoelend is. In het Geneeskundig 

 Tijdschr. v. N.l. dl. 27, bl. 9, wordt gewag gemaakt van twee 

 gevallen van profuse bloedingen uit de baarmoeder, die met goed 

 gevolg zijn behandeld met een afkooksel van bladeren van Psidium 

 Guajava, L. en saparantoe. In den Catalogus Brusselsche Tentoon- 

 stelling wordt vermeld het gebruik uitwendig tegen onzuiverheden 

 op het hoofd, wat op de signaturenleer kan berusten. 



Sindora velutina, Bak. 



Volksnamen. Mal : Sêpoetih djantén. 

 Groote boom, met bleek citroengeel hout, grof van draad, dat 

 diep splijt bij het drogen en gebruikt wordt voor balken bij den 

 huisbouw (Ridley, Mal. Timmerhoutsoorten, bl. 54). 



Sindora Wallichii, Benth. 



Volksnamen (volgens De Clercq): Mal. Sêpoetih, Sêpoetih 

 scndok. 

 Kolossale boom met lichtgeelachtig, tamelijk goed timmerhout 



