KOOMPASSIA — CASSIA. 243 



5. Met of zonder de sanctie van de westersche geneeskunde zal zij 

 als zoodanig steeds in eere worden gehouden. Met zeer veel ver- 

 trouwen kon hij zich op die ietwat theatrale wijze uitlaten, omdat 

 de bladeren een chrysophaanzuur leverend glucosied bevatten, zoo- 

 dat de niet benoodigde sanctie der europeesche geneeskunde niet 

 onthouden zou kunnen worden. 



Ook tegen andere huidziekten worden — zooals reeds Rumphius 

 vermeldde — de bladeren gebruikt; in de eerste plaats zijn zij een 

 der bestrijdingsmiddelen van de dajaksche schurft (loesang), dezelf- 

 de ziekte die bij Rumphius cascadoe heet en welke veroorzaakt 

 wordt door een schimmel, Tinia imbricata, Manson. Volgens het 

 Geneesk. Tijdschr. v. N. 1. dl. 38, bl. 417, wrijft de patiënt zich ge- 

 durende een maand dagelijks met de bladeren in en baadt in dien 

 tijd weinig. Een goed doorgevoerde behandeling op deze wijze 

 leidt volgens Nieuwenhuis tot genezing. Vorderman bericht (Madoe- 

 reesche planten No. 398), dat op Madoera de bladeren, met curcuma 

 vermengd, dienen tegen schurft, Mevr. Kloppenburg, dat zij, met 

 sirihkalk gewreven, een middel zijn tegen witte panoe. In het Tijd- 

 schr. v. Inl. Geneesk. 1899, bl. 4, deelt Dr. djawa Karto di Redjo me- 

 de, dat hij een inlandsche vrouw, die een jaar lang had geleden aan 

 een ernstigen zwerenden uitslag (naar zijn meening als gevolg van 

 syphilis) in anderhalve maand genas met een koud aftreksel van de 

 gedroogde bladeren, dat hij om de acht dagen toediende. 



Ook het gebruik als purgans is zeer verbreid. Mevr. Kloppenburg 

 zegt, dat een afkooksel van de bladeren met kèlèmbak en tamarinde 

 wordt gedronken als laxeermiddel en om maden te verdrijven. In 

 het Natuurkundig Tijdschr. v. N. I. dl. 32, bl.83, vermeldt Teysmann, 

 dat op Banka 3 of 4 topblaadjes gestoomd worden, tot zij lenig 

 genoeg zijn om er pillen van te draaien; deze veroorzaken wel wat 

 kramp, doch zuiveren het darmkanaal binnen het uur. Uitvoeriger 

 berichten vindt men in het Tijdschr. v. Inl. Geneeskundigen 1896, 

 bl. 60, waar het volgende wordt medegedeeld door Dr. djawa 

 Soeria Darma. Op Ambon wrijft men de daoen koepang met wat 

 water fijn, voegt daarbij een glas water en laat het een paar uur 

 staan, waarna men de vloeistof affiltreert. Spoedig na het in- 

 nemen volgt ruime ontlasting. In menig ambonsch gezin, zegt hij, 

 ontstaan hardnekkige diarrheeën tengevolge van onmatig gebruik 

 van dit middel. Smaak en reuk zijn walgelijk en men tracht deze 

 te maskeeren door toevoegen van reukmiddelen als kajoepoetih- 

 olie, minjak poko e.d. 



De Javanen eten volgens denzelfden schrijver de bladeren ge- 

 stoomd of rauw met sambal, zoowel als toespijs bij de rijst als 

 bijwijze van purgeermiddel. Bij te hevige werking geeft men een 

 aftreksel in van met zout gestampte bladeren van Psidium Guajava, L. 

 en in het ergste geval opium. Volgens het Tijdschr. v. Land- en 

 Tuinbouw en Boschcultuur, 5e jaargang, bl. 106, bereidt, of bereidde, 

 men in de Soendalanden uit de bladeren een surrogaat voor koffie; 

 zij worden geroosterd, gestampt en gemengd met poeder van ins- 

 gelijks geroosterde këdèléboonen (Glycine Soja, Benth.). 



Ook de jonge peulen worden volgens Soeria Darma rauw of 

 gestoomd bij wijze van toespijs genuttigd. 

 In het Museum: Bladeren. 



