270 LEGUMINOSAE. 



gemeden en is waarschijnlijk giftig; botanisch wijkt de var. pal- 

 mensis daarvan slechts weinig af, doch zij wordt daarentegen zeer 

 gaarne gegeten, vooral als de dieren er van jongs af aan gewend 

 zijn. Versch is tagasaste, naar men zegt, voor paarden niet geschikt, 

 doch men kan er uitmuntend hooi van maken. Blijkens Tropen- 

 pflanzer 1897, bl. 177, geeft zij pas in het derde levensjaar een 

 flinke hoeveelheid jonge twijgen, doch bereikt een ouderdom van 

 40 a 50 jaar. Herkauwers eten de twijgen versch; voor paarden 

 moet men ze laten fermenteeren en vervoedert ze dan vermengd 

 met 40 % haksel van stroo. De eng. consul te Teneriffe rap- 

 porteerde (Board of Trade Journal 30 Apr. 1914, bl. 285), dat taga- 

 saste door het vee boven alle andere voeders wordt verkozen en 

 dat het er wel bij vaart. 



Trigonella Foenum-graecum, L. 



Volksnamen. Fenegriek — op Java: Klabet. 



Eenjarig kruid, geplant in het Middellandsche Zee-gebied, Noord- 

 Afrika en Eng.-lndië als veevoeder, doch meer om de zaden, die 

 aromatische en opwekkende eigenschappen bezitten (Buil. Imp. 

 Inst. 1913, bl. 134). Scheffer experimenteerde in de jaren 1876/77 

 met grieksch hooi en berichtte in de Verslagen omtrent 's Lands 

 Plantentuin, dat hij bevredigende uitkomsten verkreeg. Of dit ge- 

 was thans nog een enkele maal op Java wordt geplant is twij- 

 felachtig : de voor den inlandschen drogerijhandel benoodigde 

 zaden worden volgens Vorderman (Geneesmiddelen I) aangevoerd 

 van Bombay. Klabët wordt gebruikt in parëm en in haarolie, voorts 

 als verzachtend middel in pappen en als middel tegen droes bij 

 paarden (Van der Burg, Geneesheer III, bl. 804). Te Batavia ver- 

 nam ik, dat fenegriek ook wel eens wordt gebezigd als specerij 

 bij het toebereiden van geitenvleesch. 



//; het Museum: Zaden. 



Medicago sativa, L. 



Volksnamen. Alfalfa, Luzerne. 

 Opgericht of opstijgend overjarig kruid, 30 tot 80 cM. hoog, in- 

 heemsen in Zuid-Europa, op Java soms als voedergewas verbouwd. 

 (Backer, Schoolflora). In de tropen in het algemeen heeft men met 

 dit aan den bodem bijzondere eischen stellende gewas, dat in koe- 

 lere luchtstreken het veevoeder bij uitnemendheid wordt genoemd 

 (Beihefte zum Tropenpflanzer 1904, bl. 305), weinig succes gehad. 

 Waar het echter gedijt, is het een veevoeder van groote waarde. 

 Eenige gegevens omtrent de cultuur en de resultaten bij het Remonte 

 DepÓI te Padalarang vindt men in Teysmannia 1906, bl. 47. In 

 Veeartsenijkundige Bladen 1914, bl. 147, schreef de Directeur van 

 het depot nader, dat luzerne gedurende enkele jaren redelijke uit- 

 komsten gaf, doch op den duur te Padalarang toch bleek niet be- 

 hoorlijk te gedijen. 



Trifolium repens, L. 



Volksnamen. Stecnklaver, Witle klaver. 

 Kruipend kruid, 10a30cM. hoog, inheemsch in Europa en het vaste 

 land van Azië. Het gedijt naar het schijnt zeer goed in de hoogere 



