276 LEGUMINOSAE. 



uit het versche blad ongeveer 0.2 pCt. benzaldehyde winnen, doch 

 het zal wel niemand invallen op deze wijze benzaldehyde te maken. 



W02. Indigofera guatimalensis, Moe, Scss. & Ccrv. 



Volksnamen. Guatemala indigo— jav: Tom prèsi. 



Opgerichte heester, 1 tot 2 M. hoog, inheemsen in tropisch Ame- 

 verfpiant. rika, een tijdlang algemeen als indigoplant geteeld (zie onder 1. 



arrecta, Hochst.), in 1892 echter in de europeesche cultuur weer 

 grootendeels verdrongen door de natal indigo, terwijl andere plan- 

 ters hem tot op den huidigen dag de voorkeur blijven geven. Voor de 

 bereiding van het product, zie Van Lookeren Campagne in Van 

 Gorkom's O.I.C. 111, bl. 40. De inlanders planten deze soort weinig. 



128 3702. Indigofera hirsuta, L. 



Volksnamen. Jav: Tomtoman. 

 Opgericht of opstijgend kruid, 60 tot 90 cM. hoog, groeiend op 

 grasvelden en bouwland op droge gedeelten der laagvlakte 

 Groenbemester. (Backer, Schoolflora). In den Cultuurtuin te Buitenzorg (Mede- 

 deeling No. I) is deze soort reeds lang in cultuur als groen- 

 bemester en geeft daar bevredigende uitkomsten. Het uiterst fijne 

 zaad (bijna 600 stuks op 1 gram) wordt- daar op rijen van 1 " 2 

 op 2 voet uitgelegd; het kiemt na 7 a 9 dagen. In het begin zijn 

 de plantjes zóó klein, dat wieden moeilijkheden oplevert; eerst 

 op den leeftijd van 1 tot 1 '/ 2 maand zijn zij van het onkruid te onder- 

 scheiden. Na 3 of 4 maanden is de aanplant gesloten en na 6 a 7 

 maanden kan men snoeien. Indigofera hirsuta, L. kan één maal 

 worden gesneden; de levensduur is 1 a 1 '/ 2 jaar (Van Heiten). In 

 Mededeeling No. 11 vestigt dezelfde nog eens bijzonder de aan- 

 dacht op deze soort, vooral voor koffietuinen. 



128,3702. Indigofera longeracemosa, Boiv. 



Opgerichte heester, 1 tot 2 M. hoog, inheemsch in Madagascar 

 (Backer, Schoolflora). In den Cultuurtuin te Buitenzorg voldoet hij 

 Groenbemester. volgens Mededeeling No. Il goed als groenbemester. De zaden 

 worden op rijen van 1 " 2 voet afstand uitgestrooid en de planten, 

 als zij l'/a voet hoog zijn geworden, tot de helft teruggesneden om 

 een goede vertakking te krijgen. Zij bedekken den bodem spoedig, 

 leven ongeveer twee jaar en groeien ook op minder goede gronden 

 nog heel goed; zij zijn ook bestand tegen snijden, doch hebben 

 nogal te lijden van djamoer oepas. Voor Hevea- en klappertuinen 

 en voor pas ontgonnen terreinen acht Van Heiten hem wel geschikt. 

 Rant (Mededeelingen Kina Proefstation No. 111) was over den groei 

 op 1650 M. zeehoogte niet ontevreden en zegt, dat zich bij hem 

 in dit gewas djamoer oepas niet vertoonde. 



ia Indigofera siiffruticosa, MUL (I. Anil, L). 



Volksnamen. Soend : Taroem siki — Jav : Tom djanti, T. 

 gèndjah, T. tjantik, T. tjantoek. 



Opgerichte heester, 1 tot 2.50 M. hoog, inheemsch in tropisch 

 Amerika, op Java verbouwd en in droge streken van af de laag- 

 vlakte tot op 1000, M. zeehoogte in groote hoeveelheid verwil- 

 derd (Backer, Schoolflora). Deze soort wordt door de inlanders 



