278 LEGUMINOSAE. 



Grocnbemester. sulfaten blijkt, dat Tephrosia candida daar de eerste plaats inneemt 

 onder de groenbemesters. Zij is zeer goed bestand tegen droogte 

 en laat zich goed snijden. De bladproductie is vrij groot; het 

 blad vergaat niet snel en vormt een mooie grondbedekking. Boven- 

 dien leeft de plant zeer lang; een tweejarige aanplant vertoont 

 nog geen achteruitgang, terwijl hij vrij is van ziekten en plagen. 

 Zij is zeer aan te bevelen voor koffie- en Heveatuinen en 

 ook geschikt voor pas ontgonnen terreinen en minder goede 

 gronden. Het zaad wordt op rijen van een voet afstand uitge- 

 zaaid: het ontkiemt na een week en 3 of 4 maanden daarna heeft 

 men een gesloten aanplant. Snijdt men de p ! anten als zijl 7a & 

 2 voet hoog zijn tot 3 / 4 voet terug, dan krijgt men een wijdere 

 en lagere vertakking. Daarna kan om de 3 a 4 maanden gesnoeid 

 worden. Ook in de praktijk op de ondernemingen wordt deze 

 groenbemester zeer gunstig beoordeeld (Van Heïten, Mededeelingen 

 Cultuurtuin No. I en 11). Rant (Mededeeling No. III Kina Proef- 

 station 1916) schrijft, dat van al de door hem aangeplante Te- 

 phrosiasoorten deze hem (op 1650 M. zeehoogte) het best voldeed. 



Giftigheid. In Teysmannia 1913, bl. 221, waarschuwt Backer tegen aan- 



wenden van het loof als veevoeder, omdat dit in gebruik zou zijn 

 als vischvergif. Greshoff vermeldde de opgaven daaromtrent in 

 Vischvergiften II, bl. 48 en III, bl. 70, doch bij zijn eigen onder- 

 zoek van den wortelbast en de bladeren (Plantenstoffen II, bl. 74) 

 bleken beide voor visschen ongiftig te zijn en alleen uit den 

 wortelbast konden sporen alcaloïd worden afgezonderd. 



128/3718 Tephrosia Hookeriana, W. & A. var. amoena, Prain. 



Volksnamen. ? 



Opgericht kruid, vaak met houtachtigen voet, 50 tot 2 M. hoog, 

 waarschijnlijk lang geleden op Java ingevoerd, thans om Buiten- 

 zorg en Batavia verwilderd langs wegen en dijken en op grasvel- 

 Groenbemcster. den. Tot opeen hoogte van 1000 M. wordt het als groenbemester 

 verbouwd, meestal onder den onjuisten naam van T. purpurea, 

 Pers. (Backer, Schoolflora). 



Deze soort is reeds 7 jaar in den Cultuurtuin als groenbemester 

 in gebruik en blijft in vele opzichten goed voldoen. Zij vormt vrij 

 veel blad en kan 2 of 3 keeren, met tusschenpoozen van 5 maanden, 

 worden gesneden voor zij afsterft. Eenige schaduw verdraagt zij 

 zeer goed; in driejarige Heveatuinen waren de planten weinig 

 minder krachtig dan die, welke in de volle zon staan. Een nadeel 

 is. dat de jonge planten zeer gevoelig zijn voor langdurige regens. 

 Meermalen komt het voor, dat bij eenige regendagen een pas 

 ontkiemde aanplant gedeeltelijk wegvalt/ Zijn echter de planten 

 een voet hoog, dan kunnen zij vrij veel vocht verdragen. 

 Het zaad kan breedwerpig worden uitgestrooid en kiemt na een 

 paar dagen; na ongeveer drie maanden is de bodem bedekt. 

 Vóór dien tijd moet er een of twee maal worden gewied. Als de 

 stengels houterig worden, komt djamoer oepas wel eens voor (Van 

 Heiten, Mededeelingen Cultuurtuin No. I). 



,28 3,18 Tephrosia maxima, Pers. 



Opgerichte heester, 1.50 tot 2.50 M. hoog, inheemsch in Eng.- 



