ORMOCARPUM- ARACHIS. 285 



M. zeehoogte (Backer, Schoolflora). Rant (Mededeeling No III Kina 

 Proefstation, 1916) acht het niet onwaarschijnlijk, dat het evenals Groenbemester. 

 Ae. americana, L., waarmede het in groei overeenkwam, op 1650 

 M. zeehoogte geschikt zal blijken voor groenbemester. 



128/3796. Smithia sensitiva, Ait. (S. javanica, Benth.). 



Volksnamen. Soend: Kadaka. (?) 

 Liggend kruid, voorkomend op vochtig bouw- en grasland boven 

 20 M. zeehoogte (Backer, Schoolflora). 



De geheele plant wordt gekookt en na koud te zijn geworden gege- 

 ten bij ongemak in het wateren en graveel (Hasskarl, Het Nut No. 406). 



1283803. Arachis hypogaea, L. 



De aardnoot is inheemsen in Zuid-Amerika, doch wordt thans 

 in alle tropische en warmere landen der aarde — als Spanje en 

 Sicilië — verbouwd. Kumphius, die een zeer goede beschrijving van 

 de plant en haar gebruik geeft (V, bl. 426) onder den naam van 

 Chamaebalanus ja pon i ca, meent, dat zij hier is ingevoerd 

 uit Japan en zegt, dat zij ook in China werd verbouwd en als 

 katjang tanah of katjang japan tamelijk veel werd gecultiveerd 

 te Batavia, van waar zij naar de Molukken is overgebracht. Het 

 is een kruid met opstijgende, aan den voet wortelslaande takken, 

 merkwaardig omdat de peul zich geheel ondergronds ontwikkelt. 

 Na de bevruchting groeit de bloemboden uit tot een 30 a 100 mM. 

 langen steel, welke het dan nog onveranderd vruchtbeginsel eenige 

 centimeters diep in den grond dringt. Eerst daarna vangt de ont- 

 wikkeling aan. 



Aardnoten worden op Java zeer veel aangeplant, in de Buiten- omvang cultuur. 

 bezittingen vooral op Bali, minder op Lombok en op Sumatra's 

 W.- en O. -kust; op Java en Madoera werden volgens het Verslag 

 1915 omtrent Nijverheid & Handel en Landbouw in dat jaar ara- 

 cliïden geoogst van 262.000 bouws. Aan het klimaat stellen zij geen Groeivoorwaarden. 

 hooge eischen, zooals reeds blijkt uit de cultuur ervan in buiten 

 de tropen gelegen landen. Volgens Wijs (in Van Gorkom's O.I. 

 Cultures II, bl. 230) is echter het oliegehalte van in koele streken 

 geteelde Arachis veel lager dan dat van zaden uit heete gewesten. 



De behoefte van de plant aan water is groot, vooral in de tweede 

 helft van de groeiperiode, met uitzondering van den tijd van het 

 rijpen der vruchten, wanneer droogte gewenscht is (Wijs). 



Volgens De Bie (Inl. Landb. I, bl. 130) wordt de aardnoot op cultuur. 

 Java meer op niet-bevloeibare velden dan op sawahs verbouwd. 

 Zij onttrekt veel voedingsstoffen aan den bodem en daaraan stelt 

 de inlander ongaarne zijn rijstvelden bloot. In de suikerstreken 

 worden de tuinen, waarvan het riet pas is gesneden, vaak met 

 aardnoten beplant. Op droge gronden zaait men bij voorkeur uit 

 in het begin van den regentijd, op sawahs kort na het binnenha- 

 len van het hoofdgewas, om de aardnoten nog te doen profiteeren 

 van late buien. Nadat de grond is gezuiverd van onkruid, dat 

 men verbrandt, wordt hij eens of meermalen behakt of geploegd 

 en gelijkgemaakt. Vervolgens worden voren getrokken, al naar ge- 

 lang van de te telen variëteit en bijkomende omstandigheden, 

 op afstanden van 4 voet of minder. Daarin worden met een plant- 



