296 LEGUM1NOSAE. 



komend in geheel tropisch Azië, ook verbreid over geheel Java, doch 

 alleen op zandig strand en aan den binnenzoom van de vloedbosschen, 

 daar soms gezellig groeiend (K. & V. — II, bl. 55). Rnmphius (IV, 

 bl. 112) beschrijft hem onder den naam van Folinm Crocodili 

 parvi fol i urn als een onafscheidelijken gezel van alle vlakke water- 

 kanten en zegt, datde jonge, lichtbruine of leverkleurige, glimmende, 

 malsche bladeren een geschikt en vooral bij de ternatanen zeer 

 algemeen in gebruik zijnd oelang-oelang geven, d.z. bladeren, die 

 rauw bij visch, kenari enz. worden gegeten. Hoewel tamelijk 

 samentrekkend, zijn zij niet onsmakelijk, noch ongezond als men 

 ze met mate eet. Zij worden met de bladeren van /?a/f/a' (Euphor- 

 biacea) ook gemengd onder de medicinale dranken, die men 

 kraamvrouwen na de bevalling ingeeft (Rumph.). De Clercq (No. 

 1078) zegt, dat het uit de bladeren geperste sap wordt gegeven 

 tegen hardlijvigheid. 



!2838m. Alysicarpus nummularifolius, DC. (A. vaginalis, DC). 



Volksnamen. Mal : Sësënëp — Jav: Brobos, Brobos sapi, Goede 

 ojod, Tëbalan. 

 Kruipend of opstijgend kruid, 30 tot 90 cM. hoog, op Java overal 

 in de laagvlakte beneden 300 M. voorkomend op grazige plaatsen 

 (Backer, Schoolflora). Dezelfde auteur noemt in Teysmannia 1913, 

 oeder. bl. 218, de brobos een leguminoos, geschikt als bijvoeder voor 

 vee, dat met Paspalum wordt gevoerd. In Philippine Agr. Review 

 1911, bl. 427, heet het van deze plant: Waarschijnlijk de beste 

 voederplant onder de philippijnsche leguminosen ; op laaggelegen 

 gronden komt zij vaak overvloedig voor; somtijds bedekt zij de 

 weidegronden voor de helft en het vee houdt het steeds kort. 

 In Tropical Agriculturist April 1911, bl. 335, wordt van Alysi- 

 carpus vaginalis gezegd, dat het vee er verzot op is. 



In Midden-Java wordt (deze?) brobos als medicijn gebruikt. 



128 38H. Uraria crinita, Desv. 



Volksnamen. Mal : Boentoet koetjing, Ekor koetjing— Soend : 

 Boentoet tjareuh, Mèmèjongan—\av : Boentoet badjing, Oelar- 

 oelaran, Pati oelar. 

 Opgerichte heester, 0.50 tot 1.50 M. hoog, groeiend op belom- 

 merde plaatsen tot op 800 M. zeehoogte (Backer, Schoolflora). 

 De wortels worden tegen dysenterie aangewend (Ridley, Mal. 

 Geneesmiddelen, bl. 15), de gekneusde bladeren uitwendig tegen 

 vergrooting van lever en milt (Filet No. 1442). De bloeiwijze in een 

 pan boven het vuur gedroogd, wordt volgens mededeeling van 

 l)r. Boorsma met klapperolie gestampt en gesmeerd op „boentoet 

 tjatjar" (puisten, die na pokken plegen op te treden). 

 In het Museum : Bladeren. 



uw ,821 Dalbergia latifolia, Roxb. 



Volksnamen. Zonnehout — jav : Sana këling, Sana soengoe. 

 Tot 28 M. hooge en 84 cM. dikke boom, in den archipel voorals- 

 nog alleen bekend van Midden- en Oost-Java, daar echter bene- 

 den 600 M. — en vooral tusschen 250 en 500 M. — vrij algemeen, 

 altijd gezellig groeiend doch in betrekkelijk kleine complexen, ter- 



