310 LEGUMINOSAE. 



waaraan bijzondere aandacht werd geschonken, niet alleen met het 

 oog op het eigen product, maar ook om hun mogelijke geschiktheid als 

 schaduwboom voor cacao. In het jaarverslag 191 3 van het B.L. Institut 

 te Amani (Pflanzer 1914, bl. 51) wordt gezegd, dat daar de planten 

 langzaam groeien. Van een bepaalde cultuur van tonkaboonen wordt 

 alleen gesproken in Agricultural News Mei 1915, bl. 153: te Maracas 

 op Trinidad bestaat een aanplant van een paar duizend dragende 

 boomen. Karakteriseerend is, dat dit bericht tevens melding maakt 

 van het ontvangen van orders van planters voor zaad. 



Over dezen boom is veel geschreven, daar de boonendoor de 

 onregelmatigheid van de oogsten somtijds zeer hooge prijzen op- 

 brengen en bijgevolg telkens weer de aandacht op zich vestigen. 

 De vruchten hebben de grootte en den vorm van een mangga en bevat- 

 ten één zaad, dat omgeven is door een harden, vezeligen dop. Na het 

 inzamelen worden zij voorzichtig opengeslagen en de zaden in de zon 

 gedroogd. De dan nog reukelooze boonen worden in de havenplaats, 

 of anders in Trinidad, in marktbaren toestand gebracht door weeken 

 in sterke rum en daarna drogen in de schaduw, door welke bewer- 

 king de oppervlakte bedekt wordt met een laagzeerkleinecumarine- 

 kristallen. Meerdere gegevens vindt men in Journal d'Agr. tropicale, 

 in het bijzonder in een kleine monographie, jaargang 1912, bl. 193. 



De op Java wel eens opgeworpen vraag of de tonkaboon niet in 

 aanmerking kan komen voor cultuur moet m.i. ontkennend worden 

 beantwoord. Indien de moeilijkheid om plantmateriaal te verkrijgen, 

 geen onoverkomelijk bezwaar meer vormt, is het niet twijfelachtig, dat 

 alle tropische landen zich onmiddellijk op de cultuur zullen wer- 

 pen. Tonkaboonen zijn echter een artikel met zeer beperkten afzet; 

 het wereldverbruik wordt geschat op niet meer dan 140tonsper 

 jaar. De grootste afnemers zijn de V.S. van Noord-Amerika, waar de 

 boonen voornamelijk worden gebezigd in de tabakindustrie en als 

 vanillesurrogaat. Het gebruik als zoodanig is echter door de Pure food 

 law sterk verminderd. Agr. News 1910, bl. 149, zegt, dat in 1907 in 

 Noord-Amerika werd ingevoerd vooreen waarde van 8 116.102 en in 

 1908 voor slechts 8 10.519, wat daar wordt toegeschreven aan de 

 wettelijke regeling, die eischt, dat van het gebruik van surrogaten op 

 de verpakking wordt melding gemaakt. De tweede belangrijke con- 

 sument is Duitschland, doch ook de invoer daar gaat in de beste 

 jaren een bedrag van eenige tienduizenden marken niet te boven. 

 Voorts wordt cumarine thans bereid uit andere grondstoffen. Cultuur 

 op eenigszins beduidende schaal zal derhalve het bedrijf in Zuid- 

 Amerika vernietigen zonder voordeel voor den planter, door de 

 groote waarschijnlijkheid van overproductie en de geringe oecono- 

 mische beteekenis, die het artikel dan toch ten slotte heeft. 



In het Museum: Boonen. 



Inocarpus edulis, Forst. (Inod p hanis lanceolata, Mig.). 

 Volksnamen. Mal: Gajang (Mol.), Gascp, Gatèp—jw.Ga- 

 jam — Soenó: Gatèt — Alad : Ghadjam — Mak: Angkacng. 

 Tot 20 M. hooge boom van den Maleischen archipel, op Java aan- 

 geplant van af de laagvlakte tot op 500 M. zeehoogte, volgens 

 Hasskarl (Het Nut No! 306) om zijn geurige bloemen en fraaien 

 groei, volgens anderen als vruchtboom (niet als ooftboom). 



