312 LEGUMINOSAE. 



O.I.C. 111, bl. 676 mededeelt, dat tuinboonen hier niet goed luk- 

 ken; op 4 a 5000 voet zag hij er wel eens vruchten aan, doch 

 een ruim beschot gaven zij niet. 



Pisum arvense, L. 



Volksnamen. Mal: Katjang èrtjis. 

 Klimmend kruid, de capucijner, volgens Backer's Schoolflora op 

 Java verbouwd. Het verschilt niet sterk van P.sativum en wordt door 

 de inlanders dan ook eenvoudig beschouwd als een katjang polong. 



1283855. Pisum sativum, L. 



Volksnamen. Mal: Katjang èrtjis — Soend: Gamët, Katjang 



kapri, Katjang polong — Jav : Katjang polong. 



Deze soort omvat de peulen en de dopcrwten. Indien, zooals in dit 



geval, van een gewas variëteiten voorkomen met vleezige, eetbare 



peulen en andere met harde peulen, gebruikt de soendanees voor 



de eerste den soortnaam kapri, voor de laatste dien van polong. 



uur. Pisum sativum is een klimmend kruid, dat volgens De Bie (Inl. 



Landb. I, bl. 129) op Java meer op sawahs dan op tegalgronden 

 wordt verbouwd, doch zelden in eenigszins groote hoeveelheid. 

 Daar het veel zon behoeft en sterft zoo de wortels onder water ko- 

 men, zaait men uit, wanneer de regens schaarsch beginnen te worden 

 en pleegt men den grond tot bedden op te hoogen. Men doet in 

 elk pootgat twee of drie zaden, die na 3 of 4 dagen ontkiemen. 

 Op den leeftijd van ongeveer een maand wordt de plant steun ge- 

 geven en een of twee weken later knijpt men de toppen uit, om de 

 vruchtvorming te bevorderen. In de derde maand kan men beginnen 

 te oogsten en de pluk wordt vier of vijf maal herhaald. 



ruik. De inlandsche bevolking gebruikt deze groenten weinig; zij 



worden voornamelijk geteeld ten behoeve van de europeanen en 

 chineezen. Wat de inlander daarentegen gaarne eet, zijn de gepofte 

 rijpe zaden, die te Batavia in zekeren tijd van het jaar worden 

 rondgevent door kleine inlandsche jongens met den stereotiepen 

 roep : „katjang arab". Hier geteelde erwten zijn bij den inlander, 

 voor zoover mij is gebleken, onder dien naam niet bekend, zoodat 

 de voor de consumptie als katjang arab bestemde waarschijnlijk 

 worden ingevoerd van Eng.-lndië. Zij zijn zeer onregelmatig van 

 grootte en gewoonlijk sterk aangevreten. 

 /// het Museum. Zaden. 



128/3856. Abrus precatorius, L. 



Volknamen. Zie De Clercq. 

 De welbekende saga, een sterk vertakt, klimmend kruid, is over 

 den geheelen archipel en de tropen in het algemeen, verbreid. 

 Op Java is deze plant vrij gewoon beneden 300 M. zeehoogte in 

 kreupelhout en heggen. Rumphius (V, bl. 57) doet omtrent haar 

 uitvoerige mededeelingen onder den naam van Abrus frutex. 

 rtei. Den wortel beschrijft hij als zeer lang en dun, niet zoo zoet 



als de bladeren: de smaak is zelfs veel meer scherp dat zoet. In 

 de oudere literatuur heet het, dat hij wordt gebruikt in de plaats 

 van zoethout, doch dit is, wat Ned.-Indië betreft, zeker niet juist. 

 In de engelsch-indische bazaars werden en worden Abrus-wortels 



