3_>4 LEGUMINOSAE. 



Hout. Het hout bestaat alleen uit spint en wordt als te weinig duurzaam 



slechts voor tijdelijke werken gebruikt. In de Minahassa evenwel — 

 waar E. lithosperma uitsluitend in gecultiveerden staat voorkomt, on- 

 der den naam vangalala — vernam Koorders (Minahassa, bl. 433), 

 dat het hout zou worden gebruikt voor planken en jaren lang goed 

 kan blijven, als men het voor vocht bewaart. Op Java wordt het 

 slechts geschikt geacht voor pakkisten (K. & V. — II, bl. 64). 



Bast. De bast en de jonge loten, fijngewreven met adas-poelasari, zijn 



een goed middel tegen koorts; de patiënten, vooral kinderen, wor- 

 den met dat papje ingesmeerd. Het op den wrijfsteen ontstane 

 vocht is ook goed tegen oogziekte (Jasper, Geneeskrachtige planten). 

 Iets dergelijks vindt men vermeld in Hasskarl's Nut (No. 209), 

 n.1. dat het sap (uit de jonge loten ?) wordt gebezigd om de oogen 

 uit te wasschen, indien die rood en met slijm gevuld zijn. De 



Bladeren, jonge bladeren worden algemeen fijngestampt inwendig gebruikt 

 als medicijn voor kraamvrouwen; zij zijn slijmerig, smaken eenigs- 

 zins onaangenaam en rieken naar rauwe erwten (K. & V.). Het 

 inwendig gebruik als medicijn heb ik niet bevestigd gekregen. 

 Wel heet bij De Clercq (No. 1303) het sap uit de bladeren ge- 

 schikt om de zogafscheiding te vermeerderen. Mevr. Kloppenburg 

 geeft alleen aanwijzingen omtrent uitwendige toepasingen : bij bloe- 

 ding na de bevalling, herhaaldelijk of kort na elkaar terugkeeren van 

 de menstruatie en ook bij begin van miskraam, wordt een papje van 

 de bladeren van den doornloozen dadap op den buik gelegd. Vor- 

 derman (Geneesmiddelen II) vermeldt het gebruik van het gele, 

 vanzelf afgevallen blad (kléjang dadap sërëp) in de inlandsche 

 geneeskunde: als medicinalen naam van de bladeren van dadap sërëp 

 vond ik opgegeven tjiptarasa en bij Vorderman daoen towo (Kedoe). 

 Door het vee worden de bladeren gaarne gegeten; zij vormen een 

 eivvitrijk voeder (Analyse in Teysmannia 1910, bl. 104). 



chemie. In den bast en de bladeren, doch meer in de zaden, vond 



Greshoff (Plantenstoffen II, bl. 54) een voor sommige dieren (kik- 

 kers) giftig, voor andere onschadelijk alcaloïd. 



variëteiten. Van Erythrina lithosperma, Miq. bestaan verschillende varië- 

 teiten. De in het wild groeiende vorm is dicht gedoomd, terwijl 

 de ongedoornde variëteit, die op Java bijna uitsluitend wordt ge- 

 cultiveerd, daar door K. & V. niet in het wild is gevonden. De 

 uit zaad van deze var. inermis geteelde boomen zijn gedoomd, 

 hoewel in de eerste generatie minder dan de stamvorm : de vermenig- 

 vuldiging moet derhalve geschieden door stekken. De inlandsche 

 namen dezer dadapsoort zijn op Java, voor den gedoornden vorm : 

 Sound: Dadap rangrang, D. tjoctjoek — Jav : Dadap ri — Mad: 

 Dadap, Theutheuk tjangkring; voorden ongedoornden: Mal: Da- 

 dap minjak — Soend : Dadap lèsang, D. minjak — Jav : Dadap lënga, 

 I). lisah, D. sërëp — Mad: Theutheuk olèng. 

 In het Museum: Hout, bladeren. 



[;rythrina microcarpa, K. & V. 



Volksnamen. Mal: Déris daoen aloes (Timor) —Jav: Da- 

 dap bong. 



m, 12 tot 17 M. hoog en 30 a 40 cM. dik, in Oost-Java 

 groeiend aan het strand en in den binnenzoom der vloedbosschen, 



