CAJANUS-PHASEOLUS. 333 



noemt ze in Geneesmiddelen II en ook Boorsma trof ze in de 

 Vorstenlanden aan in den medicijnhandel. 



128/3899. Flemingia strobilifera, R. Br. 



Volksnamen. Soend : Hahapaan, Lapaan — Jav: Apa-apa këbo, 



Gatak, Kamiraso, Kapen, Këtipès, Kopirosok, Otok-otok, 



Otok-otok këbo — Mad: Pok këpokan. 



Opgerichte heester, 0.50 tot 2.50 M. hoog, verspreid over geheel 



Java op droge grasvelden en in bosschen van af de laagvlakte 



tot op 1 200 M. zeehoogte (Backer, Schoolflora). Volgens Hasskarl's 



Nut (No. 327) worden de bladeren, met venkel en bladeren van 



Alyxia stellata vermengd fijngewreven, bij kinderen in- en uitwendig 



aangewend als wormdrijvend middel. Ik heb dit niet bevestigd 



gevonden. In Madoereesche planten (No. 8) vermeldt Vorderman 



geen ander nut, dan dat de schutblaadjes der bloemen na drogen 



wel dienen tot het vullen van kussens. 



i28/39oi. Phaseolus calcaratus, Roxb. (Ph. hi sp i d u 1 us, Hassk.). 



Volksnamen. Mal. en Soend: Katjang oetji. 



Windend kruid, 1.50 tot 3 M. lang, de Phaseo 1 us cy 1 i n d ra- 

 ceus van Rumphius (V, bl. 389), die ervan mededeelt, dat het een 

 plant is die veel loof geeft. Door Van Heiten (Mededeelingen Cul- 

 tuurtuin No. I) wordt het aanbevolen als groenbemester op gronden Groenbemester. 

 waarover men niet lang kan beschikken. AAen zaait het breedwerpig 

 uit: na ruim drie weken is de grond bedekt en 2 l [ 2 a 3 maanden 

 na het uitzaaien kan het blad worden ondergewerkt. Voor blijvenden 

 groenbemester is deze plant minder geschikt, daar zij na ongeveer 

 een jaar afsterft. De bladproductie noemt v.H. vrij groot: de 

 opbrengst bedraagt in den Cultuurtuin drie maanden na het uit- 

 zaaien ongeveer 120 picols per bouw. Het vee van de buiten- veevoeder. 

 zorgschen veeartsenijschool eet het loof gaarne (Backer in Teys- 

 mannia 1913, bl. 219). 



De inlander plant katjang oetji wel eens langs pagers e.d. op 

 dezelfde wijze als Dolichos Lablab, L. om de jonge peulen, die vruchten 

 als lalab, en de rijpe zaden, die in sajoer worden gegeten. In de en zaden. 

 residentie Palembang schijnt zij meer algemeen te zijn dan hier. 

 Rumphius zegt, dat de boontjes dunne, lange, langwerpige rolle- 

 tjes zijn, geel, groen, roodachtig, leverkleurig of zwart, en dat zij 

 worden genuttigd op dezelfde wijze als katjang idjo. 



In het Museum : Boonen. 



128/3901. Phaseolus lunatus, L. 



Volksnamen. Mal: Këkara — Soend: Katjang mas, Rowaj — 

 Jav: Kara, Kratok — Alf. Minah: Saroe. 

 Windend kruid, verbreid over alle warmere landen der aarde, 

 hier oorspronkelijk zoowel in de Minahassa (Koorders, bl. 443) als 

 door de madoereezen (Cultuurgids 1905, bl. 423) geplant om kwaad- 

 aardig onkruid te onderdrukken en in de europeesche cultures vaak 

 gebezigd als grondbedekker en groenbemester, die echter zijn sterke Groenbemester. 

 neiging tot winden tegen heeft. Uit de Congo is evenwel als veel- 

 belovende groenbemester een vorm ingevoerd, die niet klimt doch 

 struikachtig groeit en niet hooger wordt dan een voet (Mededee- 



