GERANIACEAE. 
129/3928. Pelargonium spec. div. 
Het uitgebreide geslacht Pelargonium bevat een aantal soorten 
die geplant worden ter wille van de sterk aan rozenolie herinne- 
rende aetherische olie, welke de bladeren bevatten. Langdurige 
cultuur van de zoo geliefde geraniums heeft een tallooze menigte 
variëteiten en bastaarden in het leven geroepen, zoodat er geen 
eenstemmigheid heerscht omtrent de botanische namen van de 
olie-leverende. De hier als sierplant vaak gekweekte, doch naar 
het schijnt nooit bloeiende rozengeranium is volgens Backer’s 
Schoolflora Pelargonium Radula, PHérit. var. roseum, Willd., een 
hybride tusschen P. Radula, l'Hérit. en P. graveolens, l’Hérit. Bul- 
letin Imp. Institute 1908, bl. 296 geeft als de namen van de ge- 
woonlijk voor de oliebereiding geteelde soorten: Pelargonium odo- 
ratissimum, Willd., P. capitatum, Ait. en P. roseum, Willd., welke 
laatste naam een synoniem is van P. Radula var. roseum. De voor- 
naamste productie-gebieden van de olie zijn Algiers en Réunion 
en het bestanddeel waarom het voornamelijk te doen is, is geraniol, 
dat naast citronellal ook het meest waardevolle bestanddeel vormt 
van de citronella-olie. 
De cultuur van de rozengeranium is ook aanbevolen voor Ned. 
Indië; in Cultuurgids 1909, le gedeelte, bl. 709 wordt zij geschikt 
genoemd voor bijcultuur op sommige rubberondernemingen, doch 
dat zullen dan alleen de allerhoogst gelegene moeten zijn, aan- 
gezien men op Réunion daarvoor een hoogte van 1300 à 1400 
voet kiest, en zij geplant wordt of werd in Zuid-Frankrijk, Italië, 
Duitschland en Oostenrijk. De Jong betrok het door hem onder- 
zochte materiaal (Jaarboek 1911 Dept. v. Landb., bl. 47) dan ook uit 
den bergtuin te Tjibodas; 71 planten leverden hem 76.5 Kg. blad, 
welke hoeveelheid 53 ccM. olie gaf, bevattende 58,8°/, geraniol. 
Op de cultuur, die voor Indië nog niet van practisch belang is, 
kan hier niet worden ingegaan: daarvoor wordt verwezen naar het 
aangehaalde Bull. Imp. Inst. en Journal d’Agr. Tropicale 1913, bl. 
289, waar de cultuur op Réunion uitvoerig wordt behandeld. 
In het Museum: Aeth.olie. 
OXALIDACEAE. 
130/3936. Oxalis corniculata, L. (O. javanica, Bl). 
Volksnamen. Schapenklaver — Mal.: Daoen asam kétjil, Lêla 
(Atjeh), Sémanggi (Palemb.) — Soend.: Tjalingtjing — Jav.: 
Rempi, Sémanggi goenoeng — Tern.: Mala-mala. 
Kruid, veranderlijk in grootte, nu eens tenger en kruipend, dan 
weer forsch en min of meer opgericht; het groeit langs muren, 
onder heggen, op walletjes, bouwland en op licht beschaduwden 
boschgrond, van af de laagvlakte tot op 3000 M. zeehoogte (Backer, 
