Zaad. 
, 
4 OXALIDACEAE —ERYTHROXYLACEAE. 
teiten zijn rinsch en meest zelfs duidelijk zoetachtig en zeer sappig 
(K. & V.). Daarbij had kunnen worden gevoegd, dat in West-Java 
de gecultiveerde bëlimbing in den regel bijna smaakloos is. Ver 
boven alle andere munten uit die van Demak, waar een geregelde 
blimbing=cultuur wordt gedreven, welke beschreven is in Teys- 
mannia 1892, bl. 754. 
Rumphius onderscheidt den vijfhoek in zureen zoete: beide noemt 
hij geschikt om in stukken gesneden met suiker en wijn te worden 
gestoofd. Het sap uit beide, doch vooral uit de zure, kan met !/3 
deel witte suiker worden ingedikt tot een aangenaam smakende 
stroop, door hem dienstig geacht o.m. om een door braken of over- 
matig alcoholgebruik ontstelde maag op streek te brengen. 
Van der Burg (Geneesheer Ill, bl. 215) zag goede gevolgen 
van het inwrijven van de huid bij plaatselijke verkleuring (panoe) 
met het sap der vruchten. Dit is ook in gebruik om metaal van 
roest te zuiveren (blimbing kris, b. bési). 
In het Museum: Vruchten, conserven. 
Connaropsis Griffithii, Planch. 
Volksnamen. Mal. Malakka: Koepoi, Poepoi. 
Boom, 40 à 60 voet hoog, met roodachtig, vrij duurzaam hout. 
De vruchten zijn 2.5 cM. lang en bijna even dik, lichtgroen van 
kleur en glad: zij bevatten één ovale, platte pit of zijn zaadloos. Het 
vruchtvleesch is vrij hard en zuur. Gestoofd met veel suiker leveren 
deze vruchten een smakelijk gerecht; de maleiers gebruiken ze in de 
sajoer en maken er manisan van (Straits Bulletin 1905, bl. 155). 
Connaropsis monophylla, Planch. 
Volksnamen. Mal. Malakka: Bélimbing kêra, B. pipit. 
Boom: de vruchten zijn kleiner dan die van de vorige soort en 
rood; zij worden door de maleiers insgelijks in de sajoer gegeten 
(Stratis Bulletin 1902, bl. 377). 
LINACEAE: 
132/3045. Linum usitatissimum, L. 
Volksnamen. Lijnzaad, Vlas. 
Meer dan eenmaal is de vraag gerezen (Bulletin 33 Kol. Museum, 
bl. 137), of in Ned.-Indië de vlasplant niet zou willen gedijen, hetzij 
voor het winnen van de vezel, hetzij voor het zaad. Blijkens het Ver- 
slag 1875 omtrent ’s Lands Plantentuin experimenteerde Scheffer 
met vlas te Tjibodas. Het eerste jaar verkreeg bij slechts drie planten, 
die 2!/, voet hoog werden en ca 3500 zaden opleverden, grooter dan 
de uitgezaaide. Een tweede zending hollandsch zaad groeide insge- 
lijks zeer goed, vooral het deel, dat een bemesting had ontvangen 
met peru-guano. In 1876 werden weer verschillende uit Europa 
ontvangen soorten uitgezaaid: bijna alle groeiden zeer goed. Het 
meeste product gaven erfurtsch en hollandsch vlas. Te Tjisaroea 
werden 13 vierkante roeden bezaaid met te Tjibodas gewonnen zaad 
en leverden het equivalent van 12.3 picol zaad per bouw. Het verslag 
over 1877 bevat geen bijzonderheden meer, naar Scheffer meldt, 
omdat lijnzaad vast en goed slaagt. 
