EVODIA — CHLOROXYLON. Le) 
P fnst. botanique de Buitenzorg, bl. 8) twee giftige alcaloïden, 
die verlammend werken op het hart. Deze komen, doch in kleiner 
hoeveelheid, ook voor in de bladeren welke, naar Boorsma mij Bladeren. 
mondeling mededeelde, in den vorm van gruis, evenals de bast, 
worden verkocht in den inlandschen medicijnhandel in Midden- 
lava. Een decoct, waaraan wat aluin is toegevoegd, wordt ge- 
bruikt om gezwollen ledematen te wrijven. 
In het Museum: Bladeren. 
137/4012. Ruta chalepensis, L. var. angustifolia. 
Volksnamen. Wijnruit — Mal.: Aroeda — Soend : Inggoe — 
Jav.: Godong minggoe. 
Opgericht, sterk riekend kruid, 0.30 tot 1.50 M. hoog, inheemsch in 
Zuid-Europa en Noord-Afrika, op Java vaak in tuinen gekweekt we- 
gens de medicinale toepassingen (Backer, Schoolflora). De bladeren 
zijn een inlandsch geneesmiddel (Vorderman, Geneesmiddelen II) 
en een ook bij europeanen geliefd huismiddel met uiteenloopende 
toepassingen. Van der Burg (Geneesheer Ill, bl. 430) zegt, dat 
zij vooral uitwendig worden gebruikt tegen stuipen bij kinderen: 
de met azijn afgetrokken bladeren worden om de polsen gebonden 
en op de slapen gelegd. Jasper (Geneeskrachtige planten) vermeldt 
het gebruik op overeenkomstige wijze bij koorts. Ridley (Mal. Ge- 
neesmiddelen, bl. 24 en 39) zegt, dat een aftreksel door de ma- 
leiers wordt ingegeven als zweetdrijvend middel en dat het sap uit 
de bladeren bij oorpijn wordt ingedruppeld: met curcuma en rijst 
fijngewreven zou men erde huid mee inwrijven tegen roos en ook 
tegen schurft. 
1371/4064. Flindersia amboinensis, Poir. 
Volksnamen Mal. Mol.: Kajoe paroedan. 
Den Arbor Radulifera beschrijft Rumphius (III, bl. 201) als een 
zeldzamen, hoogen boom met een rechten stem, voorkomend op 
de kust van Hitoe en Klein-Ceram. Wigman noemt hem in Teys- 
mannia 1890, bl. 224 een van de hoogste boomen uit ’s Lands Plan. 
tentuin, met prachtigen, lijnrechten stam. Hoewel onbekend met de Hout. 
kwaliteit, beval hij op grond van zijn verwantschap de cultuur 
aan voor het hout. K. & V. (Il, bl. 5) namen dit over en bij De 
Clercq (No. 1557) is het een gezocht timmerhout geworden. Rum- 
phius echter zegt, dat het hout van oude stammen dient tot stijlen en 
timmerhout, dat redelijk vrij is van den worm. 
De vrucht heeft de grootte van een halfwassen komkommer, ís Vruchten. 
vijfhoekig en van buiten bezet met puntjes als een doerijan, maar 
veel korter en niet stekend. De schillen gebruikt men bij wijze 
van rasp (Rumph.). 
137/4065. Chloroxylon Swietenia, DC. 
Dit is de stamplant van het Oost-Indische Satijnhout *) en wordt 
beschouwd als de meest waardevolle woudboom van Ceylon, na 
ebbenhout. Hij groeit daar en in Voor-Indië in droge streken 
beneden 800 voet op lichte, zandige, doorlatende gronden en 
5 Het West-Indische Satijnhout is afkomstig van Xanthoxylum flavum, 
Vahl. 
