137/41C0. 
137/4100. 
22 RUTACEAE — SIMARUBACEAE. 
verliezen door verhitting veel van haar fijn aroma en de gedistil- 
leerde olie is dan ook niet aangenaam van geur. In Agr. Journal 
of India, Oct, 1910, bl. 331 wordt gezegd, dat men langs kouden 
weg ut de schillen een op bergamt-olie gelijkend product kan ver- 
krijgen, milder van geur dan het gedistilleerde, doch dat de op- 
brengst gering en onzeker is. Een onderzoek naar het dístillaat is 
gepubliceerd in Jaarboek 1909 Dept. v. Landb., bl. 64. 
Citrus japonica, Thunb. 
Heester, door Rumphius beschreven (Il, bl. 110) onder den naam 
van Limonellus madurense of lémon madoera als een onge- 
doornden heester, niet boven twee voet hoog. De vruchten zijn 
rond, van boven wat ingedrukt, zoo groot als musketkogels: zij 
bijven altijd groen. De schil is dun, het pulp rinsch of zuur met 
specerijachtigen smaak en van oranje kleur. Rauw worden zij 
niet gegeten, doch men confijt ze met een of twee van de zuiver 
bittere blaadjes eraan. 
Dit is de kumguat met ronde vruchten (C. japonica var. madu- 
rensis); men heeft er ook met langwerpige vruchten (C. japonica 
var. margarita). 
Citrus medica, L. 
Deze soort, indien niet gehybridiseerd, bezit volkomen onge- 
vleugelde bladstelen. Guillaumin verdeelt haar in twee variëteiten, 
nl. de var. Limon of echte citroen en de var. proper of cedraat. 
Beide vindt men terug in Rumphius’ beschrijving (ll, bl. 99) van 
den Malum Citrium of fémon soesoe, onderscheiden in een 
wilde en een tamme. De wilde, die het algemeenst is, heeft vruch- 
ten als spaansche citroenen, doch wat grooter, langwerpig, uit- 
loopend in een tepel. Met uitzondering van enkele bultjes is de 
schil effen, bleekgeel van kleur, een vinger dik en voos: het pulp 
is sappig en zuur. Het sap wofdt gebruikt als dat van andere 
zure limoenen. 
De tamme heeft een vrucht, wel een voet lang en 6 duim dik, 
bultig en eveneens eindigend in een tepel. De schil is groengeel, 
een duim dik, sappiger en massiever dan die van andere limoe- 
nen en zeer geschikt om te confijten. Het pulp is als van de vorige. 
Met deze laatste variëteit is identiek Citrus Papaya, Hassk. 
Mal.: Djéroek papaja, Jav.: Djéroek katès. Voor het bereiden van 
Sukade van de schil geeft Rumphius een vrij uitvoerig voor- 
schrift; volgens Mevr. Kloppenburg gaat men als volgt te werk. 
De djëroek katès wordt in- 6 parten gesneden en daaruit alles ver- 
wijderd wat eenigszins sappig is. De overblijvende schillen worden 
twee dagen in de zon gedroogd. Dan kookt men ze even op in 
een dikke stroop, tot die stroop gebonden is en herhaalt dit twee 
maal met tusschenpoozen van drie dagen, totdat de schillen door- 
trokken zijn van suiker. Vervolgens worden zij gedroogd en in 
Suiker gelegd op de wijze als voor het verkrijgen van z.g. ge- 
kristalliseerde vruchten. 
Een monstruositeit van den cedraat is de zijn karakteristieken 
naam aan den eigendommelijken vorm ontleenende djéroek tangan 
(forma digitata=Sarcodactilis helicteroides, Gaertn.), 
