SAMADERA — BRUCEA. 25 
ving hij uit alle streken Strychnoshout, ’t welk bleek te worden 
ingevoerd via Java of via Singapore. Eurycomahout en andere bit- 
tere houtsoorten werden ingezonden van de Lampongs, Banka, Bil- 
liton, Riouw, Sumatra's Oostkust en Borneo, dus uit die streken, 
waar de Eurycoma voorkomt (en vermoedelijk als surrogaat voor 
het echte bidara laoet wordt gebezigd), doch het gebruik is meestal 
plaatselijk en van uitvoer is in de berichten, die de zendingen ver- 
gezelden, zelden of nooit sprake. Het is daarom niet twijfelachtig, 
dat het Strychnoshout aanspraak heeft op de kwalificatie echt. Eu- 
rycoma longifolia bevat geen brucine of strychnine. 
In het Museum: Wortels, hout. 
138/4117. Harrisonia paucijuga, Oliv. 
Volksnamen. Mal: Sésépang (Lamp.)—Soend. : Garoet—Jav.: 
Kèngkèng. 
Gestekelde heester, 1 tot 16 M. lang, klimmend of met over- 
hangende twijgen, voorkomend in kreupelbosch en heggen bene- 
den 100 M. zeehoogte (Backer, Schoolflora). Alle deelen van deze 
plant zijn zeer bitter: de spruiten dienen wel als geneesmiddel 
tegen diarrhee (De Clercq No. 1738). 
138/4120. Brucea sumatrana, Roxb. 
Volksnamen. Mal.: Béroel (Lamp.), Nagas (Ambon), Síka- 
loer (S. W.K.) — Bat.: Maloer, Sikaloer, Tambar boei, T. 
sipago — Soend.: Kéndoeng peutjang, Ki padèsa, Koewalot 
Trawalot — Mak.: Tambara maritja. 
Opgericht heester, 1 tot 2.50 M. hoog, groeiend in kreupelhout 
en heggen beneden 300 M. zeehoogte. Rumphius beschrijft hem 
(VII, bl. 27) onder den naam van Lussa radja als een uittandsch 
boompje met een enkelen, rechten stam van een paar vingers 
dikte, dat den Rex amaroris (Soulamea amara, Lamk) schijnt uit 
te dagen om den prijs voor bitterheid, die men in alle deelen 
vindt, het meest in de zaden, daarop in den wortel. Deze laatste wortel. 
wordt gehouden voor een hoofdmedicament tegen allerhande in- 
genomen venijn en schadelijken kost en een krachtig middel 
tegen koorts (Rumph.). Hotsfield (Medicinal plants, bl. 122) 
achtte een aftreksel nuttig bij maag- en darmaandoeningen en 
gaf — naar hij zegt met goed resultaat — een waterig of spiritueus 
extract bij maagzwakte en diarrhee. In het Geneesk. Tijdschr. v. 
N.1. dl. 14, bl. 906/8 wordt gezegd: In het Mandailingsche gebruiken 
de inlanders deze plant tegen tusschenpoozende koorts ; gewoonlijk 
genezen de lijders na 3 tot 5 giften van een afkooksel van een 
ons op 8 ons colatuur; in gevallen van vergrooting van de milt, 
waar kinine geen effect had, volgde genezing. De inlanders ge- 
bruiken de geheele plant; het werkzaamst is de wortelbast. 
De bladeren, fijngewreven en gemengd met een weinig onge- Bladeren. 
bluschte kalk, worden volgens Indische Vergiftrapporten (No. 151) 
aangewend als geneesmiddel op wonden van schurftige dieren. Rum- 
phius vermeldt van de bladeren in het bijzonder, dat zij, opgesmeerd 
en ingenomen, steken in de zijde verdrijven en van de gestampte of 
gewreven vruchtjes, dat men er met arak een extract uit kan berei- Vruchten. 
den, zoo bitter als alsem en een goed vervangmiddel daarvoor. 
