26 SIMARUBACEAE — BURSERACEAE. 
Deze vruchtjes, het best bekend als makassaarsche pitjes, zijn een 
hooggeroemd middel tegen dysenterie. Van der Burg (Geneesheer 
Lil, bl. 143) zegt daarvan het volgende: In het Geneeskundig Tijdschr. 
v. N. IL. dl. 16, bl. 370 beveelt N.P. van der Stok de zaden aan bij 
acute (niet bij chronische) dysenterie en meer speciaal tegen de darm- 
‚ bloedingen, die bij deze ziekte voorkomen. De werking is gewoonlijk 
138/4121. 
Hout. 
Bast. 
Bladeren. 
138/4126. 
PIII 2, Zij mogen een specificum worden genoemd bij 
dien vorm, waarbij kleine hoeveelheden faeces met bloed en slijm 
met kleine tusschenpoozen worden ontlast en bij sterke darmbloe- 
dingen, wanneer nog geen gangraen van de darmwanden bestaat... 
Het schijnt, dat de makassaarsche pitjes niet alleen tot de sterke 
adstringentia, maar zelfs tot de haemostatica moeten worden gere- 
kend en als wij niet reeds zulke uitmuntende bloedstelpende mid- 
delen bezaten, zou het misschien de moeite waard zijn om dit middel 
bij andere bloedingen te beproeven. Vreemd is het, dat tambara mari- 
tja hoegenaamd geen uitwerking heeft bij chronische dysenterie en 
diarrhee. Met dit laatste is Van der Burg het niet eens; hij zag er 
dikwijls wèleen gunstige werking van bij chronische diarrhee, darm- 
catarrh en dysenterie en beschrijft de wijze waarop hij dit middel 
toediende. In den inlandschen medicijnhandel te Batavia trof ik 
de vruchtjes aan onder den naam van ko som tjí. 
De Vrij vond er 23 ®/, olie in, groen gekleurd bij uittrekken met 
aether en geel indien geëxtraheerd met zwavelkoolstof (Nat. Tijdschr. 
v. N. IL. dl. 30, bl. 223). De overige bestandeelen komen volgens 
Greshoff's Schetsen (bl. 71) hoogstwaarschijnlijk overeen met die 
van Samadera indica, Gaertn. 
In het Museum: Bladeren, vruchten, olie. 
Picrasma javanica, Bl. 
Volksnamen. Mal. : Toeba oelet (Palemb.) — Soend. : Ki brah- 
ma, Ki pahit— Alf. Minah.: Kajoe choetoe. 
Boom, 10 tot 15 M. hoog en 25 à 35 cM. dik, verbreid over 
geheel Java tusschen 150 en 1400 M. zeehoogte, doch overal zeld- 
zaam. Het hout is als te weinig duurzaam, te klein en te schaarsch 
niet bij de inlanders in gebruik (K. & V. — IV, bl. 8). 
De bast werd mij van den Salak gebracht als koortswerend 
middel en De Clercq (No. 2700) vermeldt, dat hij (wel eens) is 
aangevoerd van Padang als valsche kina. Volgens een mededee- 
ling van Dr. J.J. Smith worden de bladeren gebruikt tegen zweren. 
In het Museum: Bast. 
Soulamea amara, Lamk. 
Volknamen. Ternate: Pénawar pipis, Soelamoe pohon. 
Rex amaroris, Rumph. (ll, bl. 129) is somtijds een heester, 
somtijds een boom: op het strand of op open plekken groeiende 
blijft het een struik, doch een weinig meer landwaarts wassend en 
in de schaduw van andere boomen wordt het een boompje, met 
een bochtigen, overhangenden stam. 
Het geheele gewas is bovenmate bitter, het ergst de vruchten, 
daarna de wortels, dan de schors en tenslotte het hout. 
De wortels zijn dik en kort, licht en bekleed met een gele, 
droge schors. Deze en de vruchtjes worden het meest gebruikt, 
