CARAPA — MELIA. A7 
groote, rechte boomen werden aangetroffen, sommige meer dan 6 
voet dik, waarvan de maleiers verklaarden, dat-zij hun de beste 
balken leverden die zij kenden. 
De schors is bij Poeger zoozeer voor het tanen van vischnetten Bast. 
gezocht, dat het Koorders moeilijk viel onder de zeer talrijke daar 
groeiende Carapa-boomen één enkel exemplaar aan te treffen, waar- 
van de schors nooit was ingezameld. De boom herstelt zich blijkbaar 
gemakkelijk van dit schillen (K. & V.). Rumphius (III, bl. 93) beschrijft 
de schors van zijn Martabul parvif olia als glad en van buiten ros 
of grauwachtig, van binnen rood, sappig en taai. Bij oude boomen 
schilfert hij af in groote lappen en daarvan wordt met water een 
drank gekookt tegen dysenterie. In het Verslag 1874 omtrent ’s Lands 
Plantentuin, waar misschien deze soort is bedoeld, terwijl de andere 
wordt genoemd, wordt een bericht weergegeven uit Zuid-Celebes, 
vermeldende dat de bast van den tomboe (Mak.) met goed gevolg 
wordt aangewend tegen cholera. Men neemt een theelepel aftreksel 
van den bast met wat dubbelkoolzure soda en suiker in. Ridley (Mal. 
Geneesmiddelen, bl. 12), zegt, dat nirischors reeds zeer lang wordt 
gebruikt als samentrekkend middel. Hij beveelt aan een decoct van 
den bast in te dampen tot kristallisatie en een extract in spiritus 
daarvan te gebruiken. Ook hij zegt, dat dit middel bij dysenterie 
zeer geroemd wordt. In Agricultural Bulletin of the Malay Peninsula 
van 1893 (bl. 51) had hij er reeds de aandacht op gevestigd, dat 
het extract uit den bast ook een fraaie, roodbruine verfstof is. 
De bast wordt volgens Rumphius ook gebruikt voor de bereiding 
van sagoëer, bij gebrek aan de ware obat sagoëer; hij maakt den 
drank wel bitter en samentrekkend, doch tevens roodachtig, met 
zwavelachtigen reuk en onaangenamen smaak. 
De vruchten hebben de grootte van een manshoofd; volgens K.&V. Vruchten. 
draagt de boom er zelden meer dan 10 tegelijk. Van Lingga werd mij 
bericht, dat de maleiers de zaden gebruiken als geneesmiddel tegen 
pëénjakit sampoe, d.i. een opgezet gelaat gepaard met koorts (bof?) 
140/4175. Melia Azedarach, L. 
__Volksnamen. Mal.: Mindi këtjil — Jav.: Gringging, Mindi. 
Snelgroeiende boom, aangeplant in alle tropische en subtropi- 
sche landen, volgens K. & V. (lll, bl. 12) op Java niet wildgroeiend 
gevonden. 
Omtrent de technische eigenschappen van het hout bestaan tegen- nout. 
strijdige berichten; volgens den een is het zeer goed, volgens anderen 
zelfs niet geschikt voor kisten; de eene autoriteit zegt, dat het trekt 
en scheurt, de andere, dat het voor meubelen wordt gebezigd en 
overeenkomt met mahoniehout. Na hem geprezen te hebben als 
schaduwboom in koffietuinen, zegt Van Romburgh (Aanteekeningen 
Cultuurtuin, bl. 65), dat het hout een zeer gezocht timmerhout is. 
In het Verslag omtrent ’s Lands Plantentuin 1899, bl. 40 wordt mede- 
gedeeld, dat eenige zware stammen in den cultuurtuin werden 
gekapt em te voorzien in de behoefte aan timmerhout en gezegd, dat 
deze boomsoort in de Preanger veel wordt aangeplant, zoowel voor 
schaduw als voor het hout, dat als licht timmerhout (voor theekisten) 
zeer goed te gebruiken is. K. & V. bevelen de cultuur aan, wegens zijn 
snellen groei en het lichte, doch bruikbare hout. Voor lucifersdoosjes 
