MELIA — AZADIRACHTA. 49 
mits onder dak gebruikt, terwijl andere het als weinig duurzaam 
beschouwen. Voor theekisten is het volgens verschillende autori- 
teiten bruikbaar. Van den malasoena zegt Cordes in het Tijdschr. 
d. Ind. Mij. v. N. & L. dl 14, bl. 173, dat het een voor planken 
zeer: geschikte houtsoort is in de afd. Priaman (S. W.K). 
De bladeren worden in Z. W. Bantam soms als medicijn ge- Bladeren. 
bezigd (K. & V.). 
140/4176. Azadirachta indica, Juss. (Melia Azadirachta, L.). 
Volksnamen. Jav.: Mimba — Mad. : Mèmpheuh — Bali: Intaran. 
Tot 20 M. hooge en 100 cM. dikke boom der laagvlakte, bekend 
van Java en de kleine Soenda-eilanden, groeiend op dorre gron- 
den, soms tamelijk algemeen. Volgens het Archief voor de Sui- 
kerindustrie 1915, bl. 1562 wordt de cultuur van Azadirachta 
indica, evenals van Melia Azedarach, L., door Backer aanbevolen 
voor brandhout op overigens waardelooze, droge gronden. De 
eerste groeit echter minder snel: voor het verkrijgen van brandhout 
kan hij worden gekapt op de wijze der knotwilgen. 
De stam is vrij krom en zeer kort, het hout derhalve niet in pout. 
groote afmetingen te verkrijgen. Het spint is grijs, het kernhout 
rood en zeer hard. In Engelsch-Indië staat het bekend als een 
zeer goed en duurzaam hout (mits afkomstig van oude boomen), 
gelijkend op mahonie, dat zich zeer goed laat polijsten. Ook op 
Java worden de eigenschappen geroemd en daar wordt het soms 
voor huisbouw gebruikt (K. & V. — III, bl. 21). Op Madoera dient 
het volgens Vorderman (Madoereesche planten No. 237) voor het 
maken van meubelen. 
Ter zelfder plaatse vermeldt Vorderman, dat de madoereezen gast. 
een afkooksel van den bast aanwenden tegen intermitteerende 
koorts. Volgens Blume (zie onder Melia Azedarach, L.) verdient 
het gebruik van den bitteren bast aanbeveling ook als tonisch middel. 
In sommige tijden van het jaar, zeggen K. & V., vloeit uit den 
boom bij insnijden een groote hoeveelheid waterig sap, dat in 
Voor-Indië tegen maagkwalen wordt gedronken. Na het hout is 
echter zijn belangrijkste product de gom, die meestal in zeer groote Gom. 
stukken, vooral aan beschadigde boomen, wordt gevonden. Bij 
Sitobondo wordt zij zeer algemeen gebezigd als brievenlijm en 
daarvoor is zij beter bruikbaar dan de meeste brievenlijm-soorten 
van den (indischen) handel. Prinsen Geerligs schreef in Teysmannia 
1902, bl. 10, dat mimba-gom voorkomt in heldere, doorschijnende, 
lichtbruine stukken, waaraan nog fragmenten schors zijn vast- 
geplakt. Evenals arabische gom heeft zij een schelpachtige breuk, 
doch is taaier en laat zich daarom minder gemakkelijk tot poeder 
wrijven. De gom lost volkomen op in water tot een heldere, dik- 
vloeibare, kleverige oplossing, die chemisch noch physisch verschilt 
van die van arabische gom, behoudens dat de kleefkracht der 
mimba-gom geringer is. K. & V. achten exploitatie voor gebruik 
op Java wellicht mogelijk; na een 3-tal monsters ter beoordeeling 
te hebben gezonden aan Merck & Co te Darmstad en Van Rom- 
burgh's advies te hebben gevraagd, kwamen zij tot het inzicht, 
dat het product, in kleefkracht achterstaande bij arabische gom 
en vaak donker gekleurd zijnde, voor uitvoer wel niet ín aan- 
