140,4179. 
Hout. 
Bast. 
140/4179. 
140/4179. 
Hout. 
54 MELIACEAE. 
Dysoxylum caulostachyum, Mig. 
Volksnamen. Soend.: Kokosan leuweung, Mangir, Tanglar — 
Jav.: Kraminan, Langsëp alas, Langsép re, Langsëp were, Lo- 
lohan, Tjémpagan, Welahan, Were — Mad.: Kapotrèn — Ti- 
mor: Keloh nasa. 
Tot 40 M. hooge en 150 cM. dikke boom, op geheel Java beneden 
1100 M. voorkomend, vooral in sommige streken van Oost-Java 
vrij algemeen. 
Het hout is vuilwit zonder kernhout en van geringe kwaliteit: 
in Banjoewangi acht men het geschikt voor tijdelijken huis- en 
bruggenbouw, elders onbruikbaar wegens te geringe duurzaam- 
heid (K. & V. — III, bl. 34). In de Minahassa zou het echter vol- 
gens Koorders (bl. 386) gezocht zijn voor huisbouw en te Kediri 
is het bruikbaar bevonden voor lucifersstokjes, doch niet voor 
doosjes (Teysmannia 1896, bl. 506). 
In den bast toonde Boorsma (Plantenstoffen II, bl. 93) de aan- 
wezigheid aan van Dysoxylumzuur. 
In het Museum: Hout. 
Dysoxylum costulatum, Mig. (Hartighsea costulata, 
Mig). 
Volksnamen. Mal: Djakoel (Lampongs), Pasak kêrai. 
Volgens Ridley (Mal. Timmerhoutsoorten, bl. 36) een omstreeks 
20 voet hooge boom met vrij zwaar, doch inferieur hout, bestaand 
uit roodachtig kernhout en lichter gekleurd spint. Het wordt ge- 
bruikt als bouwhout. 
Dysoxylum densiflorura, Mig. (Epicharis altissima, 
Bl, E. densiflora, BL). 
Volksnamen. Soend. : Maranginan, Pingko—Jav.: Krami- 
nan, Tjémpaga, Tjepaga — Mad. : Ampeuloeh, Kheuroeh — 
Alf. Minah.: Toembawa. 
Boom, 30 tot 40 M. hoog en 100 à 120 cM. dik, voorkomend op 
geheel Java beneden 1100 M., doch daar meestal nogal zeldzaam en 
voorts op Sumatra en Celebes, dus vermoedelijk zeer verbreid. Het 
kernhout is vuilbleek citroengeel en fijn van draad; het wordt alge- 
meen hooggeschat om zijn fraaiheid, groote duurzaamheid en sterkte 
en is gezocht voer meubels en voor huis- en bruggenbouw. Balken 
van 15 M. en meer lengte bij 30 cM. in het vierkant zijn niet moei- 
lijk — zij het ook in slechts kleine hoeveelheden — te verkrijgen 
(K. & V. — III, bl. 41). 
Almerood noemt in het Tijdschr. v. Land- en Tuinbouw en Bosch- 
cultuur 4e jaargang, bl. 171 maranginan even goed als djati. Het is 
voornamelijk deze boom, zegt hij, welken de inlander gebruikt voor 
pedatiwielen uit één stuk. Het hout laat zich goed bewerken, is fijn 
van vezel, sterk onder water en in den grond, goed voor huisbouw, 
voor meubels en voor planken en heeft een heerlijken geur. Ook 
Hasskarl (Het Nut No. 699) spreekt van den aangenamen reuk en 
zegt, dat dit hout door witte mieren niet wordt aangetast. 
In zijn Minahassa deelt Koorders mede (bl. 386), dat het kostbare, 
in alle opzichten uitmuntende echte toembawahout (toembawa rên- 
dai, t. rinték) daar door voortdurenden aankap zonder cultuur sterk 
