64 DICHAPETALACE AE — EUPHORBIACEAE. 
een wollige schil, gevuld met een droog, meelachtig, lafzoet 
vleesch, worden bij visch gekookt en gegeten (Rumph.). 
EUPHORBIACEAE. 
1471/4298. Flueggea virosa, Baill. (F. microcarpa, BL). 
Volksnamen. Mal: Témétos (Atjeh) — Soend.: Simpeureum — 
Jav.: /mêér, Latiam, Prémbiloetan, Sigar djalak, Tjoengbiloet, 
Trémbiloetan. 
Groote, 3 tot 10 M. hooge en 4 à 16 cM. dikke heester van tropisch 
Azië, Afrika en Australië, op Java algemeen (K. & V. — XII, bl. 51). 
Bladeren. De bladeren dienen volgens De Clercq (No. 1559) voor smeersel 
tegen koorts en gezwollen beenen en Hasskarl (Het Nut No. 810) 
Vruchten. zegt, dat de vruchten wel eens worden gegeten. 
In het Museum: Bladeren, vruchten. 
1471/4299, Phyllanthus buxifolius, Muell. Arg. (Scepasma buxi- 
folia, Bl). 
Volksnamen. Jav.: Kéliki, Kémliki, Séligi. 
Kleine, breedvertakte, 1 à 1.50 M. hooge heester, met 4 à 5 cM. 
dikken stam (K. & V. — XII, bl. 90). De bladeren worden gebruikt 
in de inlandsche geneeskunde, daar Boorsma ze vermeldt in zijn 
Geneesmiddelleer. 
147/4299. Phyllanthus distichus, Muell. Arg. (Cicca disticha, 
Es Canodstlora; Lam/e): 
Volksnamen. Mal: Tjérmé — Soend.:Tjarêmé — Jav.: Tjërêmé. 
Boompje, 7 à 10 M. hoog en tot 14 cM. dik, waarvan het va- 
derland onzeker is, doch dat in den geheelen Maleischen Archipel 
veel wordt gekweekt (K. & V.-—XII, bl. 81). 
Wortel. Aan den wortel worden door het volksgeloof zeer vergiftige 
eigenschappen toegeschreven, uiting vindende o.a. in Hasskarl’s 
Nut (No. 879). In het Geneeskundig Tijdschr. v. N. [. dl. 6, bl. 
330 worden verschillende proeven beschreven op dieren, dien men 
den wortelbast onder het voedsel toediende of een extract ervan 
inspoot, welke experimenten meerendeels eindigden met den dood 
van het proefdier onder verschijnselen van vergiftiging. Bij het 
daarop door Altheer ingestelde chemisch onderzoek werd echter 
nòch een alcaloïd, nôch eenig ander’ werkzaam bestanddeel ge- 
vonden. In de Indische Vergiftrapporten wordt bij No. 4 aange- 
teekend, dat Dr. Boorsma bevond, dat tjérmé-vergiftiging, althans 
bij honden, geiten en kippen, zeer langzaam verloopt; van be- 
wusteloosheid is geen sprake. De verhalen omtrent vergiftiging 
door tjërméwortel zijn dus klaarblijkelijk zeer overdreven. 
Bladeren. De bladeren worden volgens Boorsma (Geneesmiddelleer) op 
Midden-Java in den inlandschen medicijnhandel aangetroffen. Ook 
van andere deelen wordt gebruik in de geneeskunde vermeld (Filet 
No. 3093), doch het is onzeker of dat wel betrekking heeft op N. [. 
Vruchten. Hasskarl deelt mede, dat de onrijpe vruchten bij de groenten 
worden gekookt om daaraan een aangenamen zuren smaak te ge- 
ven. Rumphius (VII, bl. 34) zegt, dat men de rijpe vruchten van 
Cheramela uit de hand kan eten, als men ze eerst met een 
