DICHAPETALUM — PHYLLANTHUS. 65 
weinig zout wrijft, waardoor haar wrangheid en zuurte worden 
verbeterd, doch dat zij meest worden gebruikt om intepekelen en 
bij het eten te gebruiken om eetiust op te wekken. Gezouten 
tjërmé is thans niet meer in gebruik, tenminste te Batavia, en ik 
slaagde er ook niet in ze bereid te krijgen, daar mijn leveranciers 
beweerden daardoor hun reputatie op het spel te zetten, dewijl 
gezouten tjërmé oneetbaar zou zijn. Deze vrucht wordt alleen 
met suiker geconserveerd. 
In het Museum: Wortels, vruchten, conserven. 
147/4290. Phyllanthus Emblica, L. (Emblica officinalis, Gaertn.). 
Volksnamen. Mal. : Malaka—Jav.: Kémlaka—Mad.: Mlakah. 
Boom, 10 tot 19 M. hoog en 15 à 28 cM. dik, verbreid over Zuid- 
Oost Azië, op Java algemeen voorkomend van zeehoogte tot 1200 M. 
Het hout wordt gebruikt voor het branden van houtskool en voor Hout. 
stelen van gereedschappen, omdat het veerkrachtig is (K. & V. —XII, 
bl. 70); ook te Buitenzorg wordt het een goede houtsoort geheeten. 
Rumphius echter (VII, bl. 1) noemt het hout van Mirobalanus Em- 
bilicus broos, zoodat de takken kwalijk een jongen kunnen dragen. 
Het donkerblauwe afkooksel van den fijngesneden bast wordt ge- Bast. 
bruikt voor het verven van kleedjes (Hasskarl, Het Nut No. 182). 
Jasper & Pirngadie (Vlechtwerk, bl. 72 en 76) zeggen, dat men 
in Bantam bamboevlechtmateriaal zwart kieurt, door het een uur te 
koken met bladeren van den kEmlakaboom, waardoor het een bruine Bladeren. 
tint krijgt, die door een modderbad van een half etmaal overgaat 
in zwart. Op dezelfde wijze wordt in Kedoe gehandeld ten opzichte 
van mèndong, met dien verstande, dat daar het modderbad voor- 
afgaat en men behalve de bladeren ook den bast gebruikt. Van het 
kleuren van kaíns met de bladeren van Phyllanthus Emblica maken 
ook K. & V. melding. Zoowel in Eng.-Indië als in Hongkong vinden de 
bladeren een dergelijke toepassing (Bulletin mp. Inst. 1913, bl. 426). 
Volgens dezelfde auteurs worden de bleekgele, zure vruchten Vruchten. 
soms rauw of gecontijt gegeten. Hasskarl en Rumphius zijn een- 
parig van oordeel, dat zij rauw niet lekker zijn. De laatste bericht, 
dat zij in suiker worden ingelegd tot een smakelijk confituur en 
ook wel gepekeld worden gegeten bij allerlei gebraad. Dat zij ge- 
zouten als toespijs dienen, vindt men bevestigd bij Vorderman 
(Madoereesche planten No. 226). De gedroogde vruchten dienen 
(of dienden) voor medicinale doeleinden; Rumphius zegt, dat een 
afkooksel ervan wordt gegeven tegen bloeddiarrhee en, opgeweekt 
tot een papje, 2 of 3 maal op het hoofd gesmeerd, verdrijven zij 
volgens hem hoofdpijn en duizelingen, die het gevolg zijn van over- 
matige hitte en koorts. Als Myrobalani Emblicae zijn deze gedroogde 
vruchten vroeger officineel geweest. 
In het Museum: Hout, bast, vruchten, conserven. 
147/4209. Phyllanthus indicus, Muell. Arg. (Prosorus indica, 
Dalz.). 
Volksnamen. Mal: Kajoe pêpitis (Lamp.) — Soend.: Kidang, 
Pantjal — Jav.: Kidangan, Pantjal kidang. 
Fraaie, tot 26 M. hooge en 70 cM. dikke boom, gewoonlijk van klei- 
ner afmetingen, voorkomend in Zuid-Oost Azië, op Java vrij zeldzaam. 
